//
เธอคงเสียความมั่นใจไป เมื่อมีใครทำร้ายให้หมองหม่น เธอคงเสียใจที่ผู้คน เฝ้ามองตนไม่งดงามเท่าใครๆ คงผิดหวัง ที่ครั้งนึงเคย เป็นเสมือนดอกไม้ที่มีราคา แต่วันนี้ ถูกลดลงมา ถูกตีตราว่าเป็นดอกไม้ ไร้ซึ่งคนมอง ให้สายลมนำพา ผู้ใดมาพรากไป ความงดงามสดใสที่เธอเคยมี หรือเอาความมั่นใจ เธอที่รักจากไกลหายหนี พรากกลิ่นหอมที่เธอเคยมี ทิ้งไว้แค่ความช้ำ * เธอเป็นดั่งดอกไม้ ถูกเปรียบเป็นดอกไม้ โดนย่ำยีเพียงไหน ก็ยังงดงามอยู่ ให้ใครมาเด็ดดม หรือสายลมผลิเกษร แต่ว่ากลิ่นความหอม ก็ยังเหมือนเดิมอยู่.. ให้ดอกไม้ ถูกทิ้งที่ใด ในป่าเขาหรือว่าในแจกันใบหนึ่ง ให้ถูกลืม ไว้ดินแดนใด แต่ความหมาย ก็ไม่อาจหายไปตามการถูกทิ้ง ให้สายลมนำพา ผู้ใดมาพรากไป ความงดงามสดใสที่เธอเคยมี หรือเอาความมั่นใจ เธอที่รักจากไกลหายหนี พรากกลิ่นหอมที่เธอเคยมี ทิ้งไว้แค่ความช้ำ * เธอเป็นดั่งดอกไม้ ถูกเปรียบเป็นดอกไม้ โดนย่ำยีเพียงไหน ก็ยังงดงามอยู่ ให้ใครมาเด็ดดม หรือสายลมผลิเกษร แต่ว่ากลิ่นความหอม ก็ยังเหมือนเดิมอยู่.. ให้สายลมนำพา ผู้ใดมาพรากไป ความงดงามสดใสที่เธอเคยมี หรือเอาความมั่นใจ เธอที่รักจากไกลหายหนี พรากกลิ่นหอมที่เธอเคยมี ทิ้งไว้แค่ความช้ำ * เธอเป็นดั่งดอกไม้ ถูกเปรียบเป็นดอกไม้ โดนย่ำยีเพียงไหน ก็ยังงดงามอยู่ ให้ใครมาเด็ดดม หรือสายลมผลิเกษร แต่ว่ากลิ่นความหอม ก็ยังเหมือนเดิมอยู่.. ไม่มีวันเปลี่ยนไป ท่ามกลางการเปลี่ยนแปลง ต่อให้ไม่มีแล้ว ผู้ใดที่ชื่นชม ก็ยังเป็นอย่างนั้น งดงามอยู่อย่างนั้น ดอกไม้อย่างเธอนั้น ก็ยังเบ่งบานไม่มีเปลี่ยน เพราะเธอคือดอกไม้ แสนนานขนาดไหน เธอก็คือดอกไม้ ที่สวยสดใสเหมือนเดิมอยู่ เพราะเธอคือดอกไม้ แสนนานขนาดไหน เธอก็คือดอกไม้ แม้โดนทำร้ายให้เป็นอื่น
