D|Bm|Em|A( 3 Times )
หวนDคำนึงไปถึง ช่วงชีวิตBmที่เพิ่งผ่านมา
ก่อนที่เราEmจะเติบโตกัน
ก่อนเรานั้นAค่อยๆ เลือนไป
คิดถึงDบ้านเกิดเมืองนอน
คิดถึงหมอนBmที่เคยแนบเนาว์
คิดถึงEmเพื่อนเก่าของเรา
ไปจนคิดถึงAปู่ย่าตายาย
ยิ่งโตก็Dยิ่งห่างเหิน
เมื่อยิ่งเดินBmยิ่งห่างไกล
หากคิดเพียงEmจะกลับคืนไป
เราก็มาไกลAเกินหวนคืน
สายDลมเดือนตุลาคม
เป็นดั่งคล้ายBmสัญญาณย้ำเตือน
เมื่อความหนาวEmพัดผ่านล่างเรือ
มันเปรียบเสมือนAไร้ซึ่งไออุ่น
D|Bm|Em|A
คิดถึงDกลิ่นโคลนสาบควาย
คิดถึงBmกองไฟยามหนาว
คิดถึงEmผู้คนที่เราเคย
อยู่กับเขาAในช่วงเยาว์วัย
คิดถึงDภาพอู่เคยเนาว์
ไปจนคิดถึงBmบ้านเราเคยนอน
คิดถึงEmทุกห่วงคำสอน
ที่ยังสะท้อนAอยู่ในตัวเรา
* ที่ไม่ว่าฉันF#mนั้นจะเดิน
ทางไปไกลBmแค่ไหนก็ตาม
แต่ความF#mที่ถูกปลูกฝัง
มันจะยังย้ำBmว่าฉันคือใคร
ต่อให้เราGเติบโตเท่าใด
ฉันก็เป็นเด็กAบ้านนอกคนหนึ่ง
D|Bm|Em|A
ไม่คิดD ไม่ใฝ่ ไม่ฝัน
ฉันไม่เคยหวังBmที่มันไกลเกิน
แต่สิ่งไหนEmก็ยังไม่รู้
ที่ทำให้เราAห่างเหินกันไป
ฉันDแค่อยากจะขอ
ให้ภาพคืนวันBmไม่เลื่อนหายไป
และขอEmผู้คนมากมาย
ยังอยู่กับฉันAทุกช่วงเวลา
* ที่ไม่ว่าฉันF#mนั้นจะเดิน
ทางไปไกลBmแค่ไหนก็ตาม
แต่ความF#mที่ถูกปลูกฝัง
มันจะยังย้ำBmว่าฉันคือใคร
ต่อให้เราGเติบโตเท่าใด
ฉันก็เป็นเด็กAบ้านนอกคนหนึ่ง
* ที่ไม่ว่าฉันF#mนั้นจะเดิน
ทางไปไกลBmแค่ไหนก็ตาม
แต่ความF#mที่ถูกปลูกฝัง
มันจะยังย้ำBmว่าฉันคือใคร
ต่อให้เราGเติบโตเท่าใด
ฉันก็เป็นเด็กAบ้านนอกคนหนึ่ง
* และไม่ว่าคุณF#mนั้นจะเดิน
ทางไปไกลBmแค่ไหนก็ตาม
แต่ความF#mที่ถูกปลูกฝัง
มันจะยังย้ำBmว่าคุณคือใคร
ที่ต่อให้คุณGเติบโตเท่าใด
คุณก็เป็นเด็กAบ้านนอกคนหนึ่ง..
ที่หวนDคำนึงไปถึง ช่วงชีวิตBmที่เพิ่งผ่านมา
ก่อนที่เราEmจะเติบโตกัน
ก่อนความฝันAค่อยๆ เลือนไป
คิดถึงDบ้านเกิดเมืองนอน
คิดถึงหมอนBmที่เคยแนบเนาว์
คิดถึงEmเพื่อนเก่าของเรา
ไปจนคิดถึงAปู่ย่าตายาย
ยิ่งโตคุDณยิ่งห่างเหิน
เมื่อคุณยิ่งเดินBmมันยิ่งห่างไกล
หากคิดเพียงEmจะกลับคืนไป
เราก็มาไกลAเกินหวนคืน
สายDลมเดือนตุลาคม
มันเป็นดังคล้ายBmสัญญาณย้ำเตือน
เมื่อความหนาวEmพัดผ่านล่างเลือน
มันเปรียบเสมือนAไร้ซึ่งไออุ่น
D|Bm|Em|A
D|Bm|Em|A|D
* ต่อให้เราF#mนั้นจะเดิน
ทางไปไกลBmแค่ไหนก็ตาม
ความF#mที่ถูกปลูกฝัง
มันจะคอยย้ำBmว่าฉันคือใคร
ต่อให้ฉันGเติบโตเท่าใด
ฉันก็เป็นเด็กAบ้านนอกคนหนึ่ง
เหมือนที่เคยเป็นDมา
