ปู่คFรับ..
ปู่ลอCงเล่าตอนที่ปู่กับย่า
พบกันให้ผมฟังหน่อย
มันFเป็นเรื่องของอะไรห
รือว่าพรหมลิขิตเหรอครับ
เล่าGสักนิดหนึ่งก็ดีครับปู่..
เอาFอย่างงี้ไหมตี๋ เดี๋ยวปู่เล่าให้ลื้อฟัง
แต่ลื้อGต้องตั้งใจฟัง
เพราะเรื่องมันนานCปู่ก็จำไม่ได้
จากFเมื่อครั้งนานมา
ปู่โล้สำเภาCมาจากจีนเมืองใหญ่
เราDmหนีตายวุ่นวาย
จากสงครามกลางเมืองG
ปู่มีเFสื่อผืนหมอนใบ
เลยหอบเอาไปเCพื่อขึ้นเรือหนีหน่าย
ทั้งครอบครัวDmปู่ก็โดนยิงตาย
จากกระสุนดินปืนG
หวังFแค่เพียงข้ามฟ้า
ได้ข้ามทะเลเCพื่อมีชีวิตใหม่
ไม่รู้ว่าเขาDmนั้นจะพาไปที่ใด
แต่จะให้ทำไงไGม่ไปก็ไม่รอด
จนเFวลาล่วงเลย
ก้าวสู่เช้าCของวันวันใหม่
เรือมาถึงDmยังแผ่นดินของไทย
ไม่รู้จะทำไงตGอนนั้นพูดไทยไม่ได้
จนFมาเจอย่าลื้อ
เขาเป็นสตรีรูCปงามผู้หนึ่ง
เธอเดินมาถามDmอั๊วด้วยความคำนึง
อั๊วยังตราตรึงGซึ้งถึงทรวงใน
หนี่เจียวFเฉินเมอหมิงซื้อ
หลีอี้ฟานCหนี่เซียวลีฟานเมอ
เป็นคำDmทักทายของหญิงไทย
แต่ด้วยความห่วงใยอGยู่ในเวลาเดียวกัน
ในเFวลาที่เลวร้าย
ยังมีดอกไม้ขึ้Cนบนกองไฟ
เสียงปืนดังDmมาแต่ไกล
แต่ว่าเสียงหัวใจมัGนดังกว่าปืน
ผ่านFมาไม่กี่ปีสงคราม
กลางเมือCงก็เคลื่อนมาที่ไทย
พรากเอาDmย่าลื้อจากไป
ปู่ต้องทำใจคGรั้งแล้วครั้งเล่า
แต่ในคFวามโชคร้าย
ยังเหลือลูกชายCอยู่ในอ้อมกอด
คำที่ย่าDmลื้อบอกกับอั๊วตลอด
เราจะพบกันGบนฟ้าอีกไม่นาน
เอาFอย่างงี้นะหลาน
ถ้าลื้อจะฟังCนะอั๊วเล่าไม่จบ
วันที่ลื้อDmรักใครจงรักเขาให้จนหมด
รักให้หมดทั้Gงใจที่ลื้อมี
F|C|F|C
Dm|Em|F|G
หนี่เจียวFเฉินเมอหมิงซื้อ
หลีอี้ฟานCหนี่เซียวลีฟานเมอ
เป็นคำDmทักทายของหญิงไทย
แต่แฝงด้วยความห่วงใยใGนเวลาเดียวกัน
ในเFวลาที่เลวร้าย
ยังมีดอกไม้ขึ้Cนบนกองไฟ
เสียงปืนดังDmมาแต่ไกล
แต่ว่าเสียงหัวใจมัGนดังกว่าปืน
ผ่านFมาไม่กี่ปีสงคราม
กลางเมือCงเคลื่อนมาที่ไทย
พรากเอาDmย่าลื้อจากไป
ปู่ต้องทำใจคGรั้งแล้วครั้งเล่า
แต่ในคFวามโชคร้าย
ยังเหลือลูกชายCอยู่ในอ้อมกอด
คำที่ย่าDmลื้อบอกกับอั๊วตลอด
เราจะพบกันGบนฟ้าอีกไม่นาน
เอาFอย่างงี้นะหลาน
ถ้าลื้อจะฟังCอั๊วเล่าไม่จบ
วันที่ลื้อDmรักใครจงรักเขาให้จนหมด
รักให้หมดทั้Gงใจที่ลื้อมี
เพราะเรื่อFงของอั๊วมันสลด
ขอพระเจ้าได้โปรดCอย่าให้เกิดขึ้นกับหลาน
ขอความรักDmของทุกคนเป็นนิรันดร์
ทั้งย่าทั้งหลาGนคือยอดดวงใจ
โอ้ยF.. C
ขอความรักDmของทุกคนเป็นนิรันดร์
ทั้งย่าทั้งหลาGนคือยอดดวงใจ
Cmaj7
