
( 8 Times ) โอ..เด้อนายตัวผมนี่เป็นชาวอีสานบ้านป่า มาทำงานรับใช้ อยู่บางกอกเมืองหลวงล่วง เลยแล้ว หลายปีที่ ผ่านตั่งแต่ออกจากบ้าน ฝนแล้งผ่านมากัดฟันสู้ประคองเอาชีวิต ฉีกเส้นพรหมลิขิตขาดกระจุยด้วยลำแข้ง ใช้แรงกายแลกเงินเลี้ยงกายใช้แรงกาย แลกเงินเลี้ยงกายแม้ไม่สุขสบายแต่ก็ต้องสู้ทน ทน ทน ทน.. ทน ทน ทน.. * แบบไหน แบบไหนอยู่ไหนเขาก็เรียกไอ้เสี่ยว ว่าปั้นแต่ข้าวเหนียวจิ้มต่อนปลาร้า ซื่อสัตย์หาเลี้ยงชีวา ก็ยังถูกตราหน้าว่าเป็นคนเกียจคร้าน นาแล้งนาล่มจมอานจะเอาหัวกะบาลที่ไหนทำกิน แบบไหน แบบไหน เครียดนะ โอ.. คนเอ๋ยทุกมื้อนี่มีศักดิ์ศรีแตกต่างแยก เป็นบนเป็นล่าง ใต้ออกตกเหนือ ขีดแบ่งกั้นแยกเหล่าภาษา ต่างยึดเอาเงินตราอยู่เหนือความถูกต้อง อึดอัดแท้ทุกคนเหยียดหยามหยัน แต่ละวันทำงานถูกประจานด้วยคำเว่า โถคนเราช่างจืดจางน้ำใจ โถคนเราช่างจืดจางน้ำใจ แม้อยู่ร่วมแดนไทยแต่น้ำใจจืดจาง คน คน คน.. คน คน คน.. ( ซ้ำ * ) ( 8 Times ) น้อย.. ด้องแด้ง ตั่งแต่เป็นดักแด้ก็ทำงานทุกอย่าง ขุดขนหามถากถาง เติบได้ใหญ่มาฝืด เคืองแท้ธรรมชาติเป็นพิษเกิดความวิปริต จึงสัญจรลาบ้านตาย ดาบหน้าลงตลาดหมอชิต ลำเค็ญเหลือชีวิตสมัครงานแสนยาก ไร้ทางเดินโดนข้อหาซ่องโจรโถยามจนยังต้อง โดนซ้ำเติมกว่าจะเริ่มทำงานต้องรอให้ผ่านพ้นภัย ทน ทน ทน.. ทน ทน ทน.. แบบไหน โธ่เว้ยเอะอะกรามใหญ่ดั้งยุบมันจะออกจะหุบ มันก็เป็นเรื่องของดั้งบางคนที่เขามีสตังค์ ไม่เห็นเขามีดั้งก็พากันยกยอสังขารมันเป็นเรื่อง ยุบหนอการกำเนิดเกิดก่อมันเป็นเรื่องปวดร้าวชาวดินหรือ ว่าชาวดาวสิ้นสุดสูเจ้ากะตายคือกัน สวัสดี..