
มีตะเกียง สองดวงที่ช่วงโชติวาว ส่องแสงแพรวพราว ให้ความสว่างสดใส ดวงหนึ่งสว่าง อยู่ที่ ณ ถิ่นแดนไกล ดวงหนึ่งสดใส อยู่ในวิมานเมืองแมน ดวงหนึ่งเพิ่มบรรยากาศ ดวงหนึ่งส่องสาด เพราะขาดสิ้นแสงสุรีย์ คุณค่าที่มี เพียงต่างที่วางและสิ่งมุ่งหวัง * ผู้คน ที่ห่างกันทั้งสองทาง ต่างก็มุ่งหวังในชีวิตและจุดหมาย เปลวเทียนลับล่วง แท่งเทียนก็มอดมลาย คุณค่าความหมายได้มอบสิ่งใดทิ้งไว้แทนตน มนุษย์ทั้งหลาย มากมายสุดแสนสับสน ยอกย้อนเวียนวน เข่นฆ่า แก่งแย่ง แข่งขัน มองข้ามความรัก ไร้รักให้กันและกัน โลกแปรเปลี่ยนผัน ไร้สุขมีทุกข์ไม่คลาย ( ซ้ำ * )