A|F#m|DC#m|BmE
เป็นAบุพเพวาสนาF#m บาปหรือกรรมแต่ปางไหนD
หลวมตัวC#m หลวมใจ Bmให้คนใจร้ายEชอบลวงหลอก
บอกAจะทิ้งมากี่ครั้งF#m แต่ก็ยังทำไม่ไหวD
โง่มC#mา.. โง่ไป..Bmกับคนใจร้ายEแค่คนหนึ่ง
* รักBm.. คำเดียวEทำเอาไม่โงหัว
รู้..Bm กว่าจะรู้สึDกตัว มันก็เผลอEงมงาย หลงยันเงา
** รักAเท่าไรยิ่งเจ็บยิ่งช้ำ ช้ำเF#mท่าไรมันก็ยิ่งรัก
อย่างDกับคนที่หัวC#mปัก สติ Bmสตังค์Eเลือนหาย
ดิ้นAเท่าไรไม่หลุดไม่พ้น เหมือนF#mดังโดนเธอสาปเอาไว้
แม้ทุDรนทุรายC#mใจ จะถอนBmตัวยังไงไEม่ได้เลย[(A)]
ชาติAที่แล้วคงเป็นฉันF#m ที่ไปทำกับเธอไว้ D
ใช้คืC#mน.. หัวใจ..Bm เจ้ากรรมนายเวรEที่พันผูก
Bm|E|Bm|DE
A|F#m|DC#m|BmE
( ซ้ำ * , ** )
รักFมันทุรนทุราย อยู่ต่อไปก็ช้ำ
แต่ฉันจะทนต่อไป A
รักFแม้จะโดนทำลาย อยู่ต่อไปก็ช้ำ
แต่ฉันก็ยังไม่ตาย G
รักCเท่าไรยิ่งเจ็บยิ่งช้ำ ช้ำเAmท่าไรมันก็ยิ่งรัก
อย่างFกับคนที่หัวEmปัก สติ Dmสตังค์Gเลือนหาย
ดิ้นCเท่าไรไม่หลุดไม่พ้น เหมือนAmดังโดนเธอสาปเอาไว้
แม้ทุFรนทุรายEmใจ จะถอนDmตัวยังไงไGม่ได้เลย
C|Am|FEm|DmG
C|Am|FEm|DmG
