คนไม่จริง - ทรงไทย

พอที มันสุดเกินทน ไม่อยากกลับไป เพื่อโดนทำร้ายซ้ำๆ ที่เก่า พอเลย ไม่เอาอย่ามาเรา มันเหนื่อยกับการต้องเป็น แค่ของชั่วคราวให้เธอ แต่ไม่รู้ครั้งที่เท่าไหร่ ที่บอกไม่มีวันให้อภัย เมื่อสุดท้ายแค่เห็นน้ำตา ก็ลืมทุกคำที่ลา * ก็ไหนใคร บอกว่าเข็ดพอแล้วไง ยังไม่ลืมที่เจ็บก็ยังไม่จำไม่หลาบ (เจ็บก็ยังไม่จำไม่หลาบ) ตัดยังไงก็ยังไม่ขาด (ตัดยังไงก็ยังไม่ขาด) ก็พูดเอง ปากมันเก่งไปงั้นเอง เอาเข้าจริงก็รู้ว่าใจมันยังไม่กล้าจะทิ้ง เรามันคนไม่จริงนี่หว่า คำว่าเลิกไม่มีราคา คล้ายต้องทนนั่งดูละคร วนแต่ตอนในฉากซ้ำๆ ตัวละครที่เจ็บจนช้ำ ฉันนั่นเอง แต่ไม่รู้ครั้งที่เท่าไหร่ ที่บอกไม่มีวันให้อภัย เมื่อสุดท้ายแค่เห็นน้ำตา ก็ลืมทุกคำที่ลา * ก็ไหนใคร บอกว่าเข็ดพอแล้วไง ยังไม่ลืมที่เจ็บก็ยังไม่จำไม่หลาบ (เจ็บก็ยังไม่จำไม่หลาบ) ตัดยังไงก็ยังไม่ขาด (ตัดยังไงก็ยังไม่ขาด) ก็พูดเอง ปากมันเก่งไปงั้นเอง เอาเข้าจริงก็รู้ว่าใจมันยังไม่กล้าจะทิ้ง เรามันคนไม่จริงนี่หว่า คำว่าเลิกไม่มีราคา แววตาที่อ้อนวอน ไม่มีผลมากมาย ถ้าเทียบกับใจที่มันเตรียมตัวมาแพ้ |||| ( 2 Times ) * ไหนใคร บอกว่าเข็ดพอแล้วไง ยังไม่ลืมที่เจ็บก็ยังไปให้โอกาส ตัดใจยังไม่ขาดใช่ไหม ก็พูดเอง ปากมันเก่งไปงั้นเอง เอาเข้าจริงก็รู้ว่าใจมันยังไม่กล้าจะทิ้ง เรามันคนไม่จริงนี่หว่า คำว่าเลิกไม่มีราคา * ไหนใคร บอกว่าเข็ดพอแล้วไง ยังไม่ลืมที่เจ็บก็ยังไม่จำไม่หลาบ (เจ็บก็ยังไม่จำไม่หลาบ) ตัดยังไงก็ยังไม่ขาด (ตัดยังไงก็ยังไม่ขาด) ก็พูดเอง ปากมันเก่งไปงั้นเอง เอาเข้าจริงก็รู้ว่าใจมันยังไม่กล้าจะทิ้ง เรามันคนไม่จริงนี่หว่า คำว่าเลิกไม่มีราคา