//
"พูดเกริ่นนำ" เรื่องมันเก้าสิบปี๋มาแล้ว เจ้าน้อยสุขเกษมอายุได้สิบห้าปี๋ เจ้าป้อก็ส่งไปเฮียนหนังสือ ตี้เมืองมะละแมงปู้น... ก็เลยเป๋นเรื่องของก๋ำของเวรเขา ( 4 Times ) มะเมี๊ยะเป๋นสาวแม่ก้า คนพม่าเมืองมะละแมง งามล้ำเหมือนเดือนส่างแสง คนมาแย่งหลงฮักสาว มะเมี๊ยะบ่ยอมฮักไผ มอบใจ๋ฮื้อหนุ่มเจื้อเจ้า เป็นลูกอุปราช.. เท้าเจียงใหม่ แต่เมื่อ เจ้าชาย จ๋บก๋าน ศึกษา จ๋ำต้อง ลาจาก มะเมี๊ยะไป เหมือนโดน มีดสับ ดาบฟัน หัวใจ๋ ปลอมเป๋น ป้อจาย หนีตามมา.. เจ้าชายเป๋นราชบุตร แต่สุดที่รักเป๋นพม่า ผิดประเพณี สืบมาต้องร้างราแยกทาง โอ๊ โอ้ ก็เมื่อวันนั้น วันที่ต้องส่งคืนบ้านนาง เจ้าชายก็จั๊ดขบวนจ๊าง ไปส่งนางคืนทั้งน้ำต๋า ( 4 Times ) มะเมี๊ยะ ตรอมใจ๋ อาลัย ขื่นขม ถวาย บังคม ทูลลา สยาย ผมลง เจ๊ดบาท บาทา ขอลา ไปก่อน แล้วจ๊าดนี้ เจ้าชายก็ตรอมใจ๋ตาย มะเมี๊ยะเลยไปบวชชี ความฮักมั๊กเป๋นจะนี้.. แลเฮ้อ Till End
