บ้านบนดอย - จรัล มโนเพ็ชร

บ้านข้าอยู่บนดอย เมฆหมอกลอยเต็มฟ้า อยู่กลางพงพนา อยู่ตามประสาคนดอย ข้าบ่รวยบ่จน บ่เป็นคนสำออย เกิดเป็นคนบนดอย บ่ต้องคอยง้อใคร บ้านสูอยู่ในเมือง มุงกระเบื้องสีใส บ้านข้าอยู่กลางไพร มุงด้วยใบตองตึง สูชอบเพลงฝรั่ง ข้าชอบฟังเสียงซึง เอ้าตึง ตึงต๊ะติดตึง ข้าดีดซึงก้องป่า บ้านบนดอย บ่มีแสงสี บ่มีทีวี.. บ่มีน้ำประปา บ่มีโฮงหนัง โฮงนวดคลับบาร์ บ่มีโคล่า แฟนต้า เป๊บซี่ บ่มีเนื้อสัน ผัดน้ำมันหอย คนบนดอย ชอบกินข้าวจี่ บ่มีน้ำหอม น้ำปรุงอย่างดี แต่หมู่เฮามี.. ฮืม.. มีน้ำใจ ถ้าสูอยากกินข้าว สูต้องไปไถนา ถ้าสูอยากกินปลา ก็ต้องไปหาในห้วย ถ้าสูปลูกดอกฝ้าย สูได้ใส่เสื้อสวย แต่ถ้าสูอยากถูกหวย ก็เสียใจด้วยคน บ้านบนดอย บ่มีแสงสี บ่มีทีวี.. บ่มีน้ำประปา บ่มีโฮงหนัง โฮงนวดคลับบาร์ บ่มีโคล่า แฟนต้า เป๊บซี่ บ่มีเนื้อสัน ผัดน้ำมันหอย คนบนดอย ชอบกินข้าวจี่ บ่มีน้ำหอม น้ำปรุงอย่างดี แต่หมู่เฮามี.. ฮืม.. มีน้ำใจ