
คล้ายๆ ว่านานๆ ไป ดูเหมือนเราคงจะจืดจาง ไม่พูดไม่คุยกันเหมือนก่อน ทุกครั้งที่เราเจอกัน ไม่เหลือคำพูดที่ออดอ้อน มันต่างจากเราตอนแรกๆ ไม่หึง.. ไม่หวง.. ไม่เดินควงแขนเหมือนวันเก่า เงียบๆ เมื่อนั่งกินข้าวกันสองคน ไม่หวาน.. ไม่แหวว.. ดูๆ ไปแล้วเหมือนจำทน ทั้งที่เมื่อก่อนโน้นเคยหวานมาก * แต่ใครจะรู้ไหม ที่เหลือคือความรักที่จริงแท้ รักไม่ผันแปรและถาวร หมดความหลงใหล เหลือไว้เพียงความมั่นคงแน่นอน รักแท้มันซ่อนอยู่ข้างใน.. เย้เฮ (รักแท้มันซ่อนอยู่ข้างใน) ไม่คิดถึงกันเลย เป็นเพราะรู้ว่าเรายังอยู่เคียง ยังไง ยังไงก็ไม่ห่าง แค่เห็นสายตากันเอง ก็รู้ใจโดยไม่ต้องฟัง อบอุ่นติดใจอยู่ข้างกัน ไม่หึง.. ไม่หวง.. ไม่เดินควงแขนเหมือนวันเก่า เงียบๆ เมื่อนั่งกินข้าวกันสองคน ไม่หวาน.. ไม่แหวว.. ดูๆ ไปแล้วเหมือนจำทน ทั้งที่เมื่อก่อนโน้นเคยหวานมาก * แต่ใครจะรู้ไหม ที่เหลือคือความรักที่จริงแท้ รักไม่ผันแปรและถาวร หมดความหลงใหล เหลือไว้เพียงความมั่นคงแน่นอน รักแท้มันซ่อนอยู่ข้างใน.. เย้เฮ (รักแท้มันซ่อนอยู่ข้างใน) อยู่กันมานานแล้ว หมดไปแล้วที่เคยลุ่มหลง จนลนลาน ก่อเกิดความสัมพันธ์ แน่นแฟ้นมาแทนกัน เราจะไม่หายไป เราจะไม่ทิ้งกัน เรามีกันทุกวัน และนั้นคือรักแท้ * แต่ใครจะรู้ไหม ที่เหลือคือความรักที่จริงแท้ รักไม่ผันแปรและถาวร หมดความหลงใหล เหลือไว้เพียงความมั่นคงแน่นอน รักแท้มันซ่อนอยู่ข้างใน.. เย้เฮ * แต่ใครจะรู้ไหม ที่เหลือคือความรักที่จริงแท้ รักไม่ผันแปรและถาวร หมดความหลงใหล เหลือไว้เพียงความมั่นคงแน่นอน รักแท้มันซ่อนอยู่ข้างใน..