
ถ้าหากวันที่เธอว่ามันร้ายแรง ทุกข์ระทมดั่งโดนฟ้าแกล้ง หมดเรี่ยวแรงล้มตัวลงนอน แนบกับพื้นดิน ที่เธอเคยใช้เดิน เท้าของใครข้ามไปแล้วเมิน ต่ำเหลือเกินไม่เคยมาก่อน * ฮู.. ทุกข์รุนแรงเพียงใด เชื่อว่ามีทางไปทำใจให้ดี ย่า.. หวังมันยังพอมี ถ้ามองดูดีดีจะรู้ ** ถ้าจุดนี้ที่เธออยู่ ต่ำสุดที่เจอในชีวิต ณ จุดนี้ฟ้าลิขิตให้เธอสู้ ถึงจะพลาดจะพลั้งล้มลงอีก ต่ำก็เท่าเดิมเธอคงรู้ ถ้าชนะได้ขึ้นสู่ผู้ไม่แพ้ จะไปแคร์อะไร ใช้ศรัทธาที่มีอยู่ในหัวใจ ลุกขึ้นยืนอีกทีสู้ใหม่ หมดหัวใจทุ่มไปให้พอ ใช้สมองที่มีอยู่ในหัวเรา คิดหาทางอีกทีเรื่องเก่า คราวนี้เราไม่ยอมนั่งรอ ( ซ้ำ * , ** ) ก็สู้ตรงนี้ได้เลย หากแย่สุดแล้วที่เคยพาดอีกครั้ง คงเฉยเฉย เคยผ่านมา ( ซ้ำ ** )