E|E
E|E|E|E
ถ้าEหากวันที่เธอว่ามันAร้ายแรง
ทุกข์ระทมดั่งโดนC#m7ฟ้าแกล้ง หมดเรี่ยวแรงBล้มตัวลงนอน
แนบEกับพื้นดิน ที่เธอเคยAใช้เดิน
เท้าของใครข้ามไปแC#m7ล้วเมิน ต่ำเหลือเกินBไม่เคยมาก่อน
*Asus2 ฮู.. ทุกข์C#m7รุนแรงเพียงใด
เชื่อBว่ามีทางไปทำใจให้ดี E
Asus2ย่า.. หวังC#m7มันยังพอมี ถ้าBมองดูดีดีจะAรู้
** ถ้าจุดนี้ที่Eเธออยู่ ต่ำสุดที่เAจอในชีวิต
ณ จุดนี้ฟ้Eาลิขิตให้เธอสู้ B
ถึงจะพลาดจะพลั้งEล้มลงอีก ต่ำก็เท่าAเดิมเธอคงรู้
ถ้าชนะEได้ขึ้นสู่ผู้ไม่แพ้ Bจะไปแคร์อะไร E
E|E
ใช้ศEรัทธาที่มีอยู่ในหัAวใจ
ลุกขึ้นยืนอีกทีสู้C#m7ใหม่ หมดหัวใจทุ่Bมไปให้พอ
ใช้สEมองที่มีอยู่ในหัAวเรา
คิดหาทางอีกทีเC#m7รื่องเก่า คราวนี้เBราไม่ยอมนั่งรอ
( ซ้ำ * , ** )
E|E
ก็สู้Aตรงนี้ได้เลยB
หากAแย่สุดแล้วที่เคยพาดอีกครั้งC#m7
คงเฉยเฉยA เคยผ่านมาBsus4
E|A|E|B|E|A|E|B
( ซ้ำ ** )
E|E|E|E|E
