วันหนึ่งCในการแสดง ของคืนวันศุกFร์
ที่ผ่านมาC เหมือนทุกคืน
แขกเหรื่อCกำลังเมามาย ล้อมวงกินดื่มF
มีความสุขC บนถนนGข้าวสารวุ่นวาย
ในบDmาร์นั้นมีผู้คนมากมายG
เตร็ดเตร่ไCปในราตรี
ฉันเหมือนแมลงF หลงถิ่นC บินตามแสงไฟ
เหน็ดเหนื่อCยจากการทำงาน
วนเวียนซ้ำเก่าF เหมือนสงครามC
อยู่ท่ามกลาGงชีวิตเรื่อยไป
ในบDmาร์นั้นมีผู้คนมากมายG
เวลFาเดียวดาย คล้ายวันและคืนCหมองเศร้า
ในคFวามมึนเมาเรารู้ว่ามีทั้Cงดีไม่ดี
ยามคืนDmเดียวดาย
เร้นบางความหมาย เอาไว้ใGนที
ดั่งเมาCในแววตาเธอ เสื้อผ้าของเธอF
ความคิดของเธอCร่ำไป
ดั่งเมาCอยู่ในทำนอง ของเพลงทุกเพลงF
แม้ฉันเองC จะบรรเลงGไม่เพราะเท่าไร
แต่เDmราบรรเลงเพื่อชีวิตGของผู้ยากไร้
เวลาFเดียวดายคล้ายวันและคืนCหมองเศร้า
ในคFวามมึนเมาเรารู้ว่ามีทั้Cงดีไม่ดี
ฉันยังคงDmซื่อตรง ดำรงชีวิต ไว้เพื่อGดนตรี
F|C|F|C|Dm|G
เราอาจCเจอกันในเมือง
ที่เงียบสงัดF มืดสว่างC หรือทางสัญจร
เราจ่ายCเวลาเยาว์วัย ใต้เงาปีศาจF
ด้วยร่างกายC แด่กฎหมายGทุกๆ มาตรา
แด่Dmกำแพง รักGและมายา
เราFมีความจริงนั่นคือความจนC
เหมือนเป็นหน้าที่
ในยFามราตรีฉันเห็นแสงไฟสCว่างไสว
ว่ายไปเDmพื่อเงิน เพลินบนFชีวิตที่ไม่ไGด้ไกล
เราFคือแรงงานเมื่อเธอไล่ฉันCลงให้จนแต้ม
คือFคนลงแรงให้เขากินเลือCดของเราดั่งไวน์
เขายังมองDmเราเป็นผู้แพ้ และแพ้เรื่อยไป G
เราFมีความจริงนั่นคือความจนC
เหมือนเป็นหน้าที่
แรงFงานในเมืองดังเหมืองชีวีที่Cกว้างใหญ่
ว่ายไปเDmพื่อเงินเพลินบนFชีวิตที่ไม่ไGด้ไกล
เขายังมองDmเราเป็นผู้แพ้ Fและแพ้เรื่อยGไป
C|F|C|Fm|C
C|F|C|Fm|C
