//
||| ( 2 Times ) เป็นอีกคืนที่มีแสงดาว พราวกระจ่าง แต่กลับเป็นคืนที่เราอ้างว้าง อย่างไม่เคยเป็น ฉากดวงจันทร์ที่ส่องแสงมา อาบใบไม้ผืนทรายภูผา แต่ตัวเราช่างไกลเกินกว่า จันทร์จะส่องเห็น สุดเดียวดายที่ในตอนนี้เราไม่มีใคร ก็แอบสุขใจ ที่ได้พร่ำเพ้อ โดยไม่มีใคร หลับตาลงหนุนแขนแทนหมอน ปล่อยให้จันทร์ลอยหลุดการโคจร ก็ดวงจันทร์ไม่เคยใจอ่อน ส่องฉันจริงไหม ฉัน.. รู้สึกผิดจริง ๆ ไม่เคยรู้.. ว่าผู้หญิงเขาคิดกันอย่างไร ไม่มีไอเดีย อะไรในหัว เป็นอีกคืนที่ฉันยังหวั่นกลัว โปรดเถิดจันทร์ ส่องเพียงแสง สลัวมาอีกคืน ได้ไหม * จะฝากจันทร์กระซิบ.. เธอนั้น คืนนี้ แม้จันทร์ ห่างไกล ฝากจันทร์ ฝากใจ ฝากไป ถึงเขา แต่จันทร์ลอยลับ เลือนหาย ไปแล้ว แก้วตาก็หาย จากกัน จากไกล จากไป ฉันเศร้า ||| ( 2 Times ) ( ซ้ำ * ) เป็นอีกคืนที่ฉันเฝ้ารอ ให้จันทร์กระจ่าง ระหว่างชมสายลมแผ่วบาง กอดจูบใบไม้ โอ้.. คิดถึงเธอเหลือเกิน ข่มความทุกข์ ที่ต้องเผชิญ ใยคืนนี้ดวงจันทร์ห่างเหิน ไม่ส่องแสงใด จันทร์ลำเอียงหรือเพียงหมางเมิน ไม่ส่องแสงให้.. ฉัน ||| ( 5 Times )
