//
ตอนเช้าใส่สูทดูดี พูดธรรมะ มือพนมไหว้พระ หน้าโต๊ะทำงาน สอนคนอื่นเรื่องดี มีศีลมีธรรม แต่ในเงามืดนั้น มือไหว้เงินมืดมน คำว่าความดี มันก็แค่หน้าฉาก ชีวิตจริงลำบาก แต่ปากยังสอนใคร ลิ้นหวานเหมือนน้ำผึ้ง แต่ใจหยาบเหมือนหิน ยิ้มให้คนทั้งเมือง แต่แอบกินอยู่ข้างใน ไม่มีใครเห็นแผลที่คนอื่นได้รับ ไม่มีใครนับหนี้ที่ใจต้องจำ ความจริงถูกฝัง ในพรมนุ่มหนา เหมือนฝุ่นใต้พรมเหยียบไปมา * พอถึงสี่โมงเย็น ใครๆ ก็เป็นคนดี ประวัติที่อ่านวันนี้ ไม่มีด้านมืดที่เคยมี ชีวิตที่ทำใครพังถูกกลบด้วยน้ำตาพิธี คนชั่วยังกลายเป็นคนดี ตอนสี่โมงเย็น ||| ( 2 Times ) พวงหรีดเรียงราย เหมือนเครื่องหมายยศ ปรบมือให้ชีวิต ที่จบลงในโลง คำสวดกล่อมโลก ให้เชื่อว่าเขาดี แม้แผลของคนทั้งชีวิต ยังไม่หายดี ไม่มีใครเห็นแผลที่คนอื่นได้รับ ไม่มีใครนับหนี้ที่ใจต้องจำ ความจริงถูกฝัง ในพรมนุ่มหนา เหมือนฝุ่นใต้พรมเหยียบไปมา * พอถึงสี่โมงเย็น ใครๆ ก็เป็นคนดี ประวัติที่อ่านวันนี้ ไม่มีด้านมืดที่เคยมี ชีวิตที่ทำใครพังถูกกลบด้วยน้ำตาพิธี คนชั่วยังกลายเป็นคนดี ตอนสี่โมงเย็น * พอถึงสี่โมงเย็น ใครๆ ก็เป็นคนดี ประวัติที่อ่านวันนี้ ไม่มีด้านมืดที่เคยมี ชีวิตที่ทำใครพังถูกกลบด้วยน้ำตาพิธี คนชั่วยังกลายเป็นคนดี ตอนสี่โมงเย็น เสียงไฟแตกดังกลางวันลา ความจริงถูกเผาพร้อมกาย เหลือไว้เพียงชื่อที่ดูสวยงาม บนป้ายหิน ของคำโกหกสุดท้าย
