E|G#m|C#m|B
E|G#m|F#m|B
บางทีเราเล่าความEสุข เธอก็ว่าคุยอวดG#m
พอเราเล่าความC#mทุกข์
เขาก็บอกว่าอ่อนไหวG#m
จะยิ้มก็กลัวAคนหมั่นไส้
จะร้องไห้ก็กลัวG#m.. คนซ้ำ C#m
โลกมันกลมF#mก็จริง
แต่หัวใจ.C#m. ไม่มีที่ไป B
ก็แค่ต้องการAสักคนที่ฟังกันจริงๆ
ไม่ใช่แค่G#mพยายามพยักหน้า
แต่ในใจกำลังตัดสินB..
* โลกมันกลมแต่สังคมมันเหลี่ยมE
ยิ่งมองยิ่งเจ็บ ยิ่งคิดก็ยิ่งปวดG#m
หาที่พิงหัวใจมันช่างยากเหลือเกินC#m
คนที่เข้าใจจริงๆ
อาจไม่มีอยู่บนG#mโลกด้วยซ้ำ
ก็เลยต้องฝืนAยิ้มเหมือนเดิมG#m C#m
สุขจะไม่เล่าF#m เศร้าจะไม่พูดอีกเลยB
เคยคิดว่าโตขึ้Eน จะเจอคนที่จริงใจ G#m
แต่ยิ่งเจอคนมากเท่าไหร่C#m
กลับยิ่งหนาวกว่าเดิมG#m
บางคนเข้ามาAเพราะผลประโยชน์
บางคนเข้ามาG#mเพราะอยากรู้อยากเห็นC#m
พอหมดประโยชน์F#mเมื่อไหร่
เขาก็เดินจากไปไม่เหลียวแล B
คำว่าเพื่อนAฟังดูง่าย
แต่หายากเหลือเกินG#m
ยิ่งเราเปิดใจเท่าไหร่
ยิ่งโดนทำร้ายBมากขึ้นทุกที
* โลกมันกลมแต่สังคมมันเหลี่ยมE
ยิ่งมองยิ่งเจ็บ ยิ่งคิดก็ยิ่งปวดG#m
หาที่พิงหัวใจมันช่างยากเหลือเกินC#m
คนที่เข้าใจจริงๆ
อาจไม่มีอยู่บนG#mโลกด้วยซ้ำ
ก็เลยต้องฝืนAยิ้มเหมือนเดิมG#m C#m
สุขจะไม่เล่าF#m เศร้าจะไม่พูดอีกเลยB..
A|G#m|F#mB|E|F#m|B
ถ้าสักวันAเจอใครที่ฟังเราโดยไม่ตัดสินG#m
ฉันคงร้องไห้ เพราะมันคงดีเหลือเกินF#m
แต่วันนี้ขอเก็บทุกอย่างไว้เหมือนเดิมE
เก็บไว้ในหัวใจ F#mจะไม่ให้ใครได้เห็นB
* โลกมันกลมแต่สังคมมันเหลี่ยมE
ใครจะจริงใครจะปลอมก็ดูยากไปหมดG#m
ยิ่งเปิดใจมากเท่าไหร่
ก็ยิ่งโดนบาดลึกC#mขึ้นทุกที
แต่ก็ยังแอบหวังลึกๆ
ว่าG#mจะมีใครสักคน
ที่เห็นค่าความAรู้สึกฉันสักที G#m C#m
ก่อนฉันจะหมดแรงF#m.. B
E
