EABE( 4 Times )
ยืนสับสนEบนทางความฝัน
แล้วฉันจะไปอAย่างไร.B ให้ถึงE
แสงดวงดาวEที่คอยตราตรึง
ยิ่งหวนคำนึงAให้ฉันคิดBถึงบ้านE
ภาพภูเขาE ค่อยๆ เลือนหาย
ดั่งเป็นเครื่องหมาAยว่าฉันมาBไกลเกินE
กลิ่นไอหวนEภาพเก่าเดิมๆ
มาคอยซ้ำเติมAว่าหมดBเวลา E
มันไม่เหมือนเดิมC#m.. อย่างก่อน
อย่างอู่ที่เคยG#mนอนก็ลาร้าง
ช่วงวัยเยาAว์ได้พ้นผ่าน
ทุกสิ่งเปลี่ยนผันBตามกาลเวลา
* เพื่อนของฉันEค่อยๆ ลาหาย
ปู่ย่าตายายAก็เริ่มตายBจากกันE
ตอนเด็กน้อEยเคยพูดเล่นกัน
เล่าเรื่องความฝันAเอาว่าอยากเป็นB.. อะไร E
บางคนนั้นEก็อยากเป็นหมอ
ส่วนบางคนพ่อAอยากให้เBป็นครู E
มาถึงตรงนี้ฉันEก็ยังไม่รู้
ว่าที่ฉันเป็นอยู่นั้AนมันดีพอBหรือยังE
แต่ฉันแค่อยาC#mก.. ให้มัน
เป็นดั่งคืนวันG#mที่เคยผ่านพ้น
แค่ขอให้คนA.. คนทุกคน
ยังอยู่บนถนนBความฝันด้วยกัน
EABE( 4 Times )
มันไม่เหมือนเดิC#mม.. อย่างก่อน
อย่างอู่ที่เคยG#mนอนก็ลาร้าง
ช่วงวัยเยาAว์ได้พ้นผ่าน
ทุกสิ่งเปลี่ยนผันBตามกาลเวลา
* เพื่อนของฉันEค่อยๆ ลาหาย
ปู่ย่าตายายAก็เริ่มตายBจากกันE
ตอนเด็กน้อEยเคยพูดเล่นกัน
เล่าเรื่องความฝันAเอาว่าอยากเป็นB.. อะไร E
บางคนนั้นEก็อยากเป็นหมอ
ส่วนบางคนพ่อAอยากให้เBป็นครู E
มาถึงตรงนี้ฉันEก็ยังไม่รู้
ว่าที่ฉันเป็นอยู่นั้AนมันดีพอBหรือยังE
แต่ฉันแค่อยาC#mก.. ให้มัน
เป็นดั่งคืนวันG#mที่เคยผ่านพ้น
ขอให้คนA.. คนทุกคน
ยังอยู่บนถนนBความฝันด้วยกัน
โอ้ลูกเอ๋ยEเจ้าต้องหย่างไป
ไปฮอดเส้นชัยAอย่างที่ใจเBจ้าหวังE
คนทางนี้ยัEงอยู่ข้างหลัง
เมื่อไร้พลังA ลูกจงBกลับมา E
ปัญหาEที่เจ้าผ่านพ้น
สิหลอมเจ้าเป็นคนAทนต่อสิ่งBนานาE
อยู่แสนEไกลคนละฟ้า
แค่เพียงกายาA แต่ใจแBม่อยู่เคียงE
ยามที่เจ้าC#m.. อ่อนแรง
แม่ให้จันทร์ส่องG#mแสงเฉิดฉาย
ยามที่ลูกAของแม่หมดไฟ
ฝากดวงดาวไปส่Bองแสงให้ที
บัดยามที่เจ้าC#m.. อ่อนแรง
แม่ให้จันทร์ส่องแสงG#mเฉิดฉาย
ยามที่ลูกAของแม่หมดไฟ
ฝากดวงดาวไปส่Bองแสงให้ที
ยามที่เจ้าC#m.. อ่อนแรง
แม่ให้จันทร์ส่องแสงG#mเฉิดฉาย
ในยามที่ลูกAของแม่หมดไฟ
ฝากดวงดาวไปส่Bองแสงให้ที
ยามที่เจ้าC#m.. อ่อนแรง
แม่ให้จันทร์ส่องแสงG#mเฉิดฉาย
ยามที่ลูกAของแม่หมดไฟ
ฝากดวงดาวไปส่Bองแสงให้ที
C#mG#mAB
C#mG#mAB
C#mG#mAB
C#mG#mAB
C#mG#mAB
EABE
EABE