//
หนึ่งคนทำทุกอย่าง ก็ยอมได้ทุกอย่าง แต่ไม่มีใครต้องการ สักคน อีกคนคือทุกอย่าง เกิดเป็นคนสำคัญ ช่างง่ายดายอะไรอย่างนั้น ไม่ต้องทำสิ่งใด * ก็ต้องรับความจริงใช่ไหม ที่ได้แค่นี้ ** ไอ้เราไม่ใช่คน.. ที่ใช่ ที่สุดก็ต้องไปใช่หรือเปล่า ยังเฝ้าถามตัวเองอยู่ ที่ทำทำอยู่ ไม่รู้.. เพื่ออะไร ก็เรามันแค่คน.. ที่ไม่ใช่ แล้วจุดยืนฉันควร อยู่ตรงไหน ต่อให้พยายาม กี่ครั้งหรือเท่าไหร่ ไม่ใช่คือไม่ใช่.. เสมอ หนึ่งคนเป็นแค่เศษ ส่วนเกินในสายตา แค่อยากเป็นคนที่พอมีค่า บ้างได้ไหม ( ซ้ำ * , ** ) ทุกสิ่งที่ฉันทำอยู่ ไม่มีความหมายเลยใช่ไหม เพราะสิ่งที่ฉันเป็นอยู่ มันไม่ใช่เขา.. ( ซ้ำ ** )
