* และมันจะไม่มีใคร ทำฉันให้ดีอย่างเดิม เมื่อความปวดร้าวครั้งนั้น ก็ยังวนเวียน อยู่ทุกๆ วันที่มี และเมื่อเวลาไม่เคยจะช่วยอะไร ให้ฉันลืมเธอสักที ก็ต้องทำใจว่าจากนี้ ฉันคงคุ้นเคยความเจ็บ และชิน.. ไปเอง คนเราไม่เห็นต้องมีเหตุผล ว่าเรารักกันเพราะอะไร ดอกไม้ที่แย้มที่บาน ไม่มีใครถาม ว่าทำไม แต่เมื่อคนเราต้องเลิกต้องลา ดอกไม้โรยราเป็นเพราะอะไร มีคำถามมากมาย ที่ยังค้างใจ * และมันจะไม่มีใคร ทำฉันให้ดีอย่างเดิม เมื่อความปวดร้าวครั้งนั้น ก็ยังวนเวียน อยู่ทุกๆ วันที่มี และเมื่อเวลาไม่เคยจะช่วยอะไร ให้ฉันลืมเธอสักที ก็ต้องทำใจว่าจากนี้ ฉันคงคุ้นเคยความเจ็บ และชิน.. ไปเอง แค่เพียง.. ช่วงหนึ่งที่ใจ ฉันนั้นได้มีเธอ.. ต่อเติมเรื่องราวมากมายในชีวิตฉัน ความรัก.. คงอยู่เสมอ แม้ต้องพรากจากกัน ลึกๆ ภายใน.. ของหัวใจ ถึงแม้จะนานเท่าไร เธอยัง.. จะอยู่.. ตรงนั้น * ไม่มีใคร.. ทำฉันให้ดีอย่างเดิม เมื่อความปวดร้าวครั้งนั้น ก็ยังวนเวียน อยู่ทุกๆ วันที่มี และเมื่อเวลาไม่เคยจะช่วยอะไร ให้ฉันลืมเธอสักที ก็ต้องทำใจว่าจากนี้ ฉันคงคุ้นเคย.. ความเจ็บ และชิน.. ไปเอง ฉันไม่มีวันจะหยุด.. รักเธอได้เลย..