C|Em|Am|Em
F|EmAm|DmG|C
* ไม่มีใครรู้ตัCวเราผ่านGอะไรมาAm
รอยยิ้มที่เห็นFมันแค่หน้าGกากธรรมดาC
กลางคืนที่อ้างว้างAm
มันดังGเกินคำพูดจาEm.. Am
มีแค่เงาของเราF ที่ยังยืนGอยู่ข้างใน C
บางวันก็ล้มCแบบไม่มีใครเห็นG
บางคืนก็เจ็บAmแต่ต้องเก็บEmมันเอาไว้
มีคำถามมากมายFในใจ
แต่ไม่เคยCได้คำตอบนั้นDm
มีแค่เสียงหัวใจที่Fยังบอก
ให้เราGอย่าไปยอมแพ้มันC
ถ้าจะพลาดก็ให้มันพลาดด้วยตัวเองF
พลาดให้มันGสุดทางที่ไป Em
ไม่ใช่เAmพราะปากของใครDm
และพรุ่งนี้เราจะเริ่มFใหม่
ด้วยใจเดิมGที่ไม่ยอม
* ไม่มีใครรู้ตัCวเราผ่านGอะไรมาAm
ว่าจะยืนตรงนี้.G. ได้ F
ต้องยอมแลกGด้วยกี่น้ำตาC
พลาดกี่ครั้งล้มมาFกี่ที
ก็ยังไม่ยอมGจากทางที่ฝันEm.. Am
เพราะหัวใจนั้นFมันยังตะโกนว่าG
มันยังไม่ถึงเวลาของเรา
กูเCดินมาคนเดียวบนถนนที่โดดเดี่ยว
มีแค่เงาAmที่เกี่ยวพัน
เพียงแค่มันที่รู้ว่าเราเป็นใคร
ล้มและลุกFซ้ำไปซ้ำมา เหมือนเดิมหรือไง
ไม่มีมือไหนGยื่นมา
มีแต่คำวิจารณ์คอยทิ่มแทง
คำCคนแม่งเบา แต่แผลมันลึกข้างใน
ยิ้มให้โลกทั้งวันแต่ข้างในแตกสลายAm
จะพังให้สุดก็เอาเลยสิ
แต่จะไม่ยอมF (แต่จะไม่ยอม)
ให้มันจบลงGเพราะชีวิตเรามันรบจริง
ไม่ใช่แค่คำในบทที่ใครCเขียนให้เรามา
โลกมันใจร้ายFเวลาที่เราไม่เหลืออะไร G
เพราะไม่มีใครเห็นEmตอนเราไม่มีค่าอะไร Am
แต่ทุกรอยแผลDm
มันคอยสอนอะไรใGห้เราเข้าใจ.Em. Am
ว่าคนที่ต้องFอยู่กับเรา
คือตัวเราและมันGไม่เคยต้องการอะไร
CG/B|AmG|F|G( 2 Times )
ถ้าวันนี้ทางเดินCยังมืด
ก็แค่เรายังเดินไม่ถึงAmแสง
ถ้าความหวังมันแพงF
เราก็ซื้อด้วยแรงGที่ยังเหลืออยู่ C
ถึงไม่มีใครรู้ Fไม่ต้องให้ใครGเชื่อก็ช่างเขาEm
แค่Amเรายังเชื่อตัวเราFเอง
ก็พอแล้วGให้เดินต่อไป.C.
* ไม่มีใครรู้ตัCวเราผ่านGอะไรมาAm
แต่ทุกหยดน้ำตาF มันกลายเGป็นแรงผลักดันC
ต่อให้โลกมันปิดทางF
หรือไม่มีใGครมองมาEm.. Am
จะยืนด้วยสองขาF
จนสุดทางGที่เราเลือกไว้ C
* ไม่มีใครรู้ตัCวเราผ่านGอะไรมาAm
ไม่มีใครเห็นใจ ไม่มีใGครเข้าใจ F
แต่ตัวเราGยังเป็นเราC ที่เข้าใจเราเองG
คือคนเดิมที่ไม่ยอมแพ้.F. G
เราไม่ยอมแพ้..
C
