แสนแสบ

อกพี่กลัดหนอง พี่หมองดั่งคลองแสนแสบ เจ็บจำดังหนามยอกแปลบๆ แสบแสนจะทน โอ้ว่ากังหัน.. ทุกวัน.. มันพัด .. สะบัดวน อยากจะรู้.. จิตคน จะหมุนกี่หนต่อวัน ย่างเดือนสิบสอง ฟากคลองเจิ่งนองน้ำหลั่ง อยู่ไกลกันคนละฝั่งๆ ยังร้องสั่งกัน สิ้นเดือนสิบสอง น้ำนองแห้งคลองขอดพลัน สิ้นความรัก.. จากกัน เหมือนกังหันเปลี่ยนทางลม * แสนแสบ แสบแสน เปรียบแม้นชื่อคลอง นี่คือโลงทองของเรียมขวัญ เขาฝากชีพจม แต่คลองยังช้ำ.. เหลือไว้แต่น้ำขุ่นตม พี่จึงช้ำจึงช้ำขื่นขมๆ ตรมเสียกว่าคลอง.. เจ้าจากพี่มา เจ้าลืมทุ่งนาฟ้ากว้าง เจ้าลืมฟากคลองสองฝั่งๆ ลืมทั้งทุ่งทอง จวบจนบัดนี้.. มิเห็น.. มีน้ำ.. เจิ่งนอง ชื่อว่าแสนแสบคลอง เหมือนคนหมองต้องแสบแสน.. * แสนแสบ แสบแสน เปรียบแม้นชื่อคลอง นี่คือโลงทองของเรียมขวัญ เขาฝากชีพจม แต่คลองยังช้ำ.. เหลือไว้แต่น้ำขุ่นตม พี่จึงช้ำจึงช้ำขื่นขมๆ ตรมเสียกว่าคลอง.. เจ้าจากพี่มา เจ้าลืมทุ่งนาฟ้ากว้าง เจ้าลืมฟากคลองสองฝั่งๆ ลืมทั้งทุ่งทอง จวบจนบัดนี้.. มิเห็น.. มีน้ำ.. เจิ่งนอง ชื่อว่าแสนแสบคลอง เหมือนคนหมองต้องแสบแสน..