ช้ำ

* หยาดน้ำไหลซึมซึมจนท่วมตา รวยระรินไหลมาเสียจนเอ่อใจ เหน็บหนาวร้าวรานเพราะความอ่อนไหว ทรมานหัวใจเพราะเธอหลอกฉัน ** มันเป็นเวรหรือกรรมปางก่อนที่ตามมา รับกรรมได้อย่างสาใจจริงจริงนี่หรือเรา เธอทำลายหัวใจฉันขาดยับเยินลง ไม่มีแม้แต่คำลาหรือบอกกล่าวสักคำ ใจฉันที่จมอยู่กับเธอ เจ็บเจียนแทบขาดใจ *** เราก็คงจบลงพร้อมช้ำจริงจัง ทนระบมปวดใจเพราะรักเลือนลาง ช้ำเกินที่จะช้ำ ช้ำเกินที่จะช้ำ มันเป็นดังบทเรียนที่จดจำ.. เพราะคนอย่างเธอ ( ซ้ำ * , ** , *** ) ( ซ้ำ *** , *** )