เอื้อมไม่ถึง

มองทะเลมีแสงจันทร์นวลยวนใจ แล้วทำไมคืนนี้ไม่มีเธอ จันทร์เป็นใจ ทอแสงรำไรลงมา ล้ำคุณค่า กับผิวน้ำทะเล * ที่ใครๆ ว่าจันทร์อยู่สูง สูงขึ้นไปไกลจนลับตา ยังส่องแสงลงมาได้ เธอเป็นคนอยู่บนที่สูง สูงซะจนมีคนท้อใจ จนต้องร้องไห้ ไกลเหลือเกิน เอื้อมไป ก็ไม่ถึง ภายในความคิดคำนึง คงเป็นที่ซึ่งได้มีเธอ จันทร์ทะเลคงสร้างความงามเกินไป ฉันจึงได้หลงใหลจนลืมตัว มัวละเมอก็เพ้อกันไปคนเดียว เธอไม่เกี่ยว ไม่เห็นไม่เข้าใจ ( ซ้ำ * ) ||| ( Till End )