Em|Bm|Am|D
เขาEmเป็นไผ.. อ้ายBmคือยอมคักแท้
เขาAmบ่แล บ่แคร์Dอ้ายปานได๋ G
ถ้าหากว่าเขาEmบ่เหลือเยื่อใย
ลองคิดBmเบิ่งน้องนำแหน่
คนAmที่แคร์ คนDที่คอย เอาGใจ
* เขาEmบ่เคยห่วงหา ยามนอนBmน้ำตาอ้ายไหล
เขาไปกัAmบไผ ใจอ้ายDมีบาดแผล G
เอาน้องEmไปไว้หม่องได๋ ใจอ้ายBmคือดำคักแท้
ยอมAmให้แม้ ใจอ้ายDนั้นมีเขาGอยู่
** หากมือหนึ่งAmโลกสิแตกสลาย มีน้องBmอ้ายและมีเขา
บ่ต้องเดาC อ้ายกะเลือกเขาฮู้อDยู่
*** เหลือCใจ น้องเหลือใจใDห้อ้ายEmคักแหน่
บาดAmแผล อ้ายสิให้มัDนลึกปานได๋ G
ใจน้องCก็เจ็บคือDกัน ที่คอยBmทำดีคอยEmห่วงใย
เหลือใจ Am อ้ายDบ่เคยเหลียวEmแล D
Em|Bm|C|D
CD|Em|AmD|G
CD|BmEm|AmD|Em|D
( ซ้ำ * , ** , *** , *** )
Em|Bm|Am|D|Em
