Bm|G|A|Bm
ควาBmมภักดี A
ของสตรีF#mที่เอิ้นว่าเมียBm
ถืกคนนอกGมาเอาตีนเขี่ยA
เหยียบหมุ่นหัวใจ Bm
กะให้เBmบิ่ดตัว AกะฮักF#mเบิ่ดใจ Bm
แต่เขาตอบGแทนหัวใจ A
ด้วยการโส.Bm. ทิ้ม
ทำBmหน้าที่.A. ศรี.F#m. ภรรยาBm
เป็นลูกใภ้ที่Gดีของย่าA
บ่เคยBm.. หม่นหมอง
ถืกBmสามี Aเหยียบย่ำF#m
แบ่งใจเป็นสองBm
แอบอัดGคบโตสำรองA ที่เอิ้นBmว่าชู้
บ่ได้เGจ็บใจ ที่มึงAเบิ่ดฮัก
แต่เจ็บคักF#mมึงบ่เคยฮักลูกBmบ้อ
แม่.G. อีพ่อไAปอยู่ไส Bm
ลำพังGโตกู กะบ่ได้คิAดหยัง
แต่กูซังF#mมึงคือเฮ็ดกูไBmด้
จากมื้อนี้เGป็นต้นไป A
สิบักใส่หน้าBmแข้ง..
* เจ็บแค่ไหนGก็ฝืนทน A
บ่อยากให้คนF#mเอิ้นอีหน้าโง่ Bm
ยอมหย่าGงออกมาทั้งโตกัAบใจพังBmๆ
เช็ดน้ำตาG ปัวหัวใจ A
ยินดีใช้F#mคำว่าแม่ฮ้าง Bm
สิบ่ขอGจำหยังจักอย่างA กับคนBmซั่วๆ
GA|Bm( 4 Times )
บ่ได้เGจ็บใจ ที่มึงAเบิ่ดฮัก
แต่เจ็บคักF#mมึงบ่เคยฮักลูกบ้Bmอ
แม่.G. อีพ่อA ไปอยู่ไส Bm
ลำพังGโตกู กะบ่ได้คิAดหยัง
แต่กูซังF#mมึงคือเฮ็ดกูไBmด้
จากมื้อนี้เGป็นต้นไป A
สิบักใส่หน้าBmแข้ง
* เจ็บแค่ไหนGก็ฝืนทน A
บ่อยากให้คนF#mเอิ้นอีหน้าโง่ Bm
ยอมหย่าGงออกมาทั้งโตกัAบใจพังๆBm
เช็ดน้ำตาG ปัวหัวใจ A
ยินดีใช้F#mคำว่าแม่ฮ้างBm
สิบ่ขอGจำหยังจักอย่างA กับคนBmซั่วๆ
* เจ็บแค่ไหนGก็ฝืนทนA
บ่อยากให้คนF#mเอิ้นอีหน้าโง่ Bm
ยอมหย่าGงออกมาทั้งโตกัAบใจพังๆ Bm
เช็ดน้ำตาG ปัวหัวใจ A
ยินดีใช้คำF#mว่าแม่ฮ้าง.Bm.
สิบ่ขอGจำหยังจักอย่าAง กับคนBmซั่วๆ
สิบ่ขอGจำหยังจักอย่าAง..
ผู้ชาย.. ซั่วๆ
Bm|GA|Bm
