
กะจบกันโดนแล้วเด้น้อเฮาสองคน แต่เซื่อบ่ว่าเจ้ายังมาเวียนมาวนอยู่ในใจ ขนาดเจ้าบล็อกทั้งเฟสทั้งเบอร์ทั้งไลน์ทั้งใจ กะยังอุตส่าห์สมัครเฟสใหม่เข้าไปส่อง อยากฮู้ซือดอกว่าน้องนั้นกินอยู่จั่งได๋ บ่ได้ตั้งใจดอกมาก้าวก่ายหัวใจเพิ่น ได้จอบได้ส่องเฟสเจ้ายามคิดฮอดเหลือเกิน มันพอกะเทิน ลังเทื่อกะอยากสิทักไป ต้องห้ามใจไว้.. ให้เชื่อฟัง บางเทื่อบางครั้ง เกินห้ามใจ กะมีแหน่อยู่ไปกดไลค์ ยามคิดฮอดแฮงบอกบ่ได้ ให้เฮ็ดจั่งได๋.. กะว่าสิกดแต่หัวใจ แต่น้ำตาไหลจนอดบ่อยู่ จักมื้อเป็นแม่มันหยังบ่ฮู้ จั่งเผลอไปพิมพ์คอมเมนต์ กะว่าสิเศร้าอยู่ผู้เดียว อยากเจ็บบ่ให้เจ้าเห็น แต่ร่างกายมันส่างเป็น.. บ่ฟังความ ย้อนมันยังคิดฮอด ต้องห้ามใจไว้.. ให้เชื่อฟัง บางเทื่อบางครั้ง เกินห้ามใจ กะมีแหน่อยู่ไปกดไลค์ ยามคิดฮอดแฮงบอกบ่ได้ ให้เฮ็ดจั่งได๋.. กะว่าสิกดแต่หัวใจ แต่น้ำตาไหล จนอดบ่อยู่ จักมื้อเป็นแม่มันหยังบ่ฮู้ จั่งเผลอไปพิมพ์คอมเมนต์ กะว่าสิเศร้าอยู่ผู้เดียว อยากเจ็บบ่ให้เจ้าเห็น แต่ร่างกายมันส่างเป็น.. บ่ฟังครวง ย้อนมัน.. กะว่าสิกดแต่หัวใจ แต่น้ำตาไหล จนอดบ่อยู่ จักมื้อเป็นแม่มันหยังบ่ฮู้ จั่งเผลอไปพิมพ์คอมเมนต์ กะว่าสิเศร้าอยู่ผู้เดียว อยากเจ็บบ่ให้เจ้าเห็น แต่ร่างกายมันส่างเป็น.. บ่ฟังครวง ย้อนมัน ยังคิดฮอด