
สร่างจากความเหงา เคยถึกผู้สาวเฮ็ดให้เสียใจ เคยคิดว่าสู้บ่ไหว เมื่อเขาปันใจ ไปให้คนอื่น ยอมรับว่าท้อเมื่อเขาขอ เปลี่ยนเส้นทางเดิน ชีวิตต้องมาเผชิญ กลับความเปลี่ยนแปลงอ้ายรับบ่ทัน เหมือนฝ้าเมตตา ได้ส่งเจ้ามาเย็บแผลหัวใจ ชีวิตที่หมดความหมาย เคยถูกทำลายกลับฟื้นขึ้นมา ฮักในอดีตที่เป็นแค่คน ที่มันไร้ค่า คงเป็นเพราะวาสนา ที่ได้นำพาเจ้ามาใกล้ใจ * เป็นจั่งแพรน้อย พยุงอ้ายลอยทวนธารน้ำตา ถึงเจอมากมายปัญหา เจ้ายังบอกว่า สิสู้นำกัน เจ้าเอาฮักแท้ช่วย สมานแผลส่อยอ้ายไว้ทัน ความเจ็บจางทางวันนั้น ถ้าบ่มีเจ้า อ้ายคงต้องตาย ขอมอบใจกาย ที่หมดความหมายเคยถึกเขาหย่ำ ขอลบทุกควาทรงจำ เปลี่ยนความฮัก ภักดีต่อเจ้า ต่อจากมื้อนี้ สิบ่มีแล้วความจำเรื่องเขา สิมีแค่เพียงสองเฮา อยู่ในหัวใจของชายเคยเจ็บ * เป็นจั่งแพรน้อย พยุงอ้ายลอย ทวนธานน้ำตา ถึงเจอมากมายปัญหา เจ้ายังบอกว่า สิสู้นำกัน เจ้าเอาฮักแท้ช่วย สมานแผลส่อยอ้ายไว้ทัน ความเจ็บจางทางวันนั้น ถ้าบ่มีเจ้าอ้ายคงต้องตาย * เป็นจั่งแพรน้อย พยุงอ้ายลอยทวนธานน้ำตา ถึงเจอมากมายปัญหา เจ้ายังบอกว่า สิสู้นำกัน เจ้าเอาฮักแท้ช่วย สมานแผลส่อยอ้ายไว้ทัน ความเจ็บจางทางวันนั้น ถ้าบ่มีเจ้าอ้ายคงต้องตาย ขอมอบใจกาย ที่หมดความหมายเคยถึกเขาหย่ำ ขอลบทุกควาทรงจำ เปลี่ยนความฮัก ภักดีต่อเจ้า ต่อจากมื้อนี้ สิบ่มีแล้ว ความจำเรื่องเขา สิมีแค่เพียงสองเฮา อยู่ในหัวใจของชายเคยเจ็บ ต่อจากมื้อนี้ สิบ่มีแล้ว ความจำเรื่องเขา สิมีแค่เพียงสองเฮา อยู่ในหัวใจ.. ของชายเคยเจ็บ