เปลือก - ชัย ฅนสองเล

น้ำล้างถ้วยอย่าให้เผ็ดหวาน้ำแกง อย่าเอิดแรงถ้ากินข้าวแกงเหมือนกัน มนุษย์ขี้หมินเจ้ายังบินกะไม่ได้ วันสุดท้ายกะต้องตายเหมือนกัน เขาเหลียดแต้มสี สวมหัวโขนให้ รำเอาแค่ตายแต่ว่าใส่ปลอกคอ ใจเท่ามดแล้วโอ้รดอย่างราชา พอเพื่อนว่าเข้ามั่งนั่งหน้างอ ปากปราศรัยแต่ว่าใจเชียดคอ แล้วบ้ายอเหมือนอีเหาะได้ ได้นั่งแขวะแล้วกระแนะกระแหน น้ำคำย่ำแย่ยังตอแหลน้ำใจ ยามตายกะเน่าเนื้อเป็นเหยื่อหนอน ยามเผาเรากะนอนเป็นเหยื่อไฟ แม้แต่ผ้าห่อศพยังไม่ได้ไป แล้วอีเอาไอ้ไหรกันหนักแรง เหลา! แล้วอีเอาไอ้ไหรกันหนักแรง * ยุคสมัยไอ้ไหรไม่รู้ ไอ้นั่นของกูละไอ้นี่กะของกู อยากได้อยากเป็นล่ะกะเห็นกันอยู่ ข้างนอกหราหรู แต่ข้างในหรุหระ พูดจาครับผม ทักชมไม่โกง ลับหลังโก้งโค้ง มันปลุกโรงนินทา ยามตายกะเน่าเนื้อเป็นเหยื่อหนอน ยามเผาเรากะนอนเป็นเหยื่อไฟ แม้แต่ผ้าห่อศพยังไม่ได้ไป แล้วอีเอาไอ้ไหรกันหนักแรง เหลา! แล้วอีเอาไอ้ไหรกันหนักแรง * ยุคสมัยไอ้ไหรไม่รู้ ไอ้นั่นของกูละไอ้นี่กะของกู อยากได้อยากเป็นล่ะกะเห็นกันอยู่ ข้างนอกหราหรู แต่ข้างในหรุหระ พูดจาครับผม ทักชมไม่โกง ลับหลังโก้งโค้ง มันปลุกโรงนินทา หัดยินดีละมีใจกับเขามั่ง อย่าชิงชังอยู่ในดงมายา แกะเปลือกออกเสียมั่งต้า อย่าราร่าบ้าโคลงกันหนักแรง แล้วอีเอาไอ้ไหรกันหนักแรง เหลา! แล้วสูอีเอาไอ้ไหรกันหนักแรง แล้วอีเอาไอ้ไหรกันหนักแรง เหลา! แล้วสูอีเอาไอ้ไหรกันหนักแรง