Am|Am|Am|C
Am|Am|Am|C
Am|C|G|Am|G|Am
น้ำล้างถ้วยGอย่าให้เผ็ดหวาน้ำแกงAm
อย่าเอิดแรงGถ้ากินข้าวแกงเหมือนกันAm
มนุษย์ขี้หมินเจ้ายังบินกะไม่ได้
วันสุดท้ายGกะต้องตายเหมือนกันAm
เขาเหลียดแต้มสี Cสวมหัวโขนให้ Dm
รำเอาแค่ตายEmแต่ว่าใส่ปลอกคอAm
Am|C|G|Am|G|Am
ใจเท่ามดGแล้วโอ้รดอย่างราชาAm
พอเพื่อนว่าGเข้ามั่งนั่งหน้างอC
ปากปราศรัยAmแต่ว่าใจเชียดคอDm
แล้วบ้ายอGเหมือนอีเหาะได้ Am
ได้นั่งแขวะCแล้วกระแนะกระแหนDm
น้ำคำย่ำแย่Emยังตอแหลน้ำใจ Am
Am|C|G|Am|G|Am
ยามตายGกะเน่าเนื้อเป็นเหยื่อหนอนAm
ยามเผาGเรากะนอนเป็นเหยื่อไฟ C
แม้แต่ผ้าAmห่อศพยังไม่ได้ไป
แล้วอีเอาGไอ้ไหรกันหนักแรงAm เหลา!
แล้วอีเอาGไอ้ไหรกันหนักแรงAm
* ยุคสมัยCไอ้ไหรไม่รู้ Dm
ไอ้นั่นของกูลEmะไอ้นี่กะของกู Am
อยากได้อยากเป็นCล่ะกะเห็นกันอยู่ Dm
ข้างนอกหราหรู Gแต่ข้างในหรุหระAm
พูดจาครับผมC ทักชมไม่โกงDm
ลับหลังโก้งGโค้ง มันEmปลุกโรงนินทาAm
Am|Am|Am|C
Am|Am|Am|C
Am|C|G|Am|G|Am
ยามตายGกะเน่าเนื้อเป็นเหยื่อหนอนAm
ยามเผาGเรากะนอนเป็นเหยื่อไฟ C
แม้แต่ผ้าAmห่อศพยังไม่ได้ไป
แล้วอีเอาGไอ้ไหรกันหนักแรงAm เหลา!
แล้วอีเอาGไอ้ไหรกันหนักแรงAm
* ยุคสมัยCไอ้ไหรไม่รู้ Dm
ไอ้นั่นของกูลEmะไอ้นี่กะของกู Am
อยากได้อยากเป็นCล่ะกะเห็นกันอยู่ Dm
ข้างนอกหราหรู Gแต่ข้างในหรุหระAm
พูดจาครับผมC ทักชมไม่โกงDm
ลับหลังโก้งEmโค้ง มันปลุกโรงนินทาAm
Am|C|G|Am|G|Am
หัดยินดีลGะมีใจกับเขามั่งAm
อย่าชิงชังGอยู่ในดงมายาC
แกะเปลือกAmออกเสียมั่งDmต้า
อย่าราร่าGบ้าโคลงกันหนักแรงAm
แล้วอีเอาGไอ้ไหรกันหนักแรงAm เหลา!
แล้วสูอีเอาGไอ้ไหรกันหนักแรงAm
แล้วอีเอาGไอ้ไหรกันหนักแรงAm เหลา!
แล้วสูอีเอาGไอ้ไหรกันหนักแรงAm
Am|Am|Am|C
Am|Am|Am|C
Am|C|G|Am|G|Am
