Am|C|G|Am
Am|C|G|Am
AmC|EmG|Am
AmC|EmG|Am
ดินสอมาจอจุดAm ลงบนสมุดขาวG
เขียนจดหมายร่ายยาวEm
ถึงลูกยอดดวงแด Am
สาธยายขึ้นเป็นปลายหน้าบทG
เท้าความถามให้หมดEm
หมดหัวใจของแม่ Am
ข้างเตียงจุดเกียงตุงAm
เปิดมุ้งทุ้งเรื่องราวG เห็นพ่อของเจ้าEm
กะเขาเที่ยวบ่นอยู่กับแม่ Am
บ้านกะไม่หลบ เรียนไม่จบกันสักที G
เรียนนานหลายปี Em
ไปทำไอ้ไหรกันแน่ Am
ถ้าเบี้ยพ่อหมดAm คงอดหม้ายไหรส่ง G
เรี่ยวแรงที่มั่นคง Emปลดปลงสังขารแย่ Am
เดือนสิบเดือนห้า ไม่หลบมาหาคนแก่ G
แม่อยากอีถามสูแล Em
เลยเท้าความถามว่าAm
* ปริญญงAm.. ปริญญาG
ฮ่าEm.. ฮาG.. ฮ้า..Am
ปริญญงAm.. ปริญญาG
ฮ่าEm.. ฮาG.. ฮ้า..Am
ปริญญงAm ปริญญาG
ลูกเอากลับมาEmให้แม่ได้หม้ายนุ้ยAm
เรียนให้เก่งไม่ใช่คนขี้คุยG
ทำได้หม้ายนุ้ยEmให้พ่อแม่บายใจ Am
เรียนไม่จบAmกะให้หลบเมืองใต้ G
สวนยางมากมายEmให้เจ้าได้มากรีดAm
อนาคตเจ้ากลัวไม่เรืองรุ่งG
อีไปทำนากุ้งEm กะซื้อที่เขาสักหิดAm
อีทำสวนปาล์Amม สวนเรียน สวนตอG
อีทำสวนเงาEmะสร้างฐานะชีวิตAm
ดีหวาเจ้า ไปเดินทางผิดG
เที่ยวติดยาเสพติดEm
เดินหัวขวิดหัวตุงAm
Am|C|EmG|Am
Am|C|EmG|Am
* ปริญญงAm.. ปริญญาG
ฮ่าEm.. ฮาG.. ฮ้า..Am
ปริญญงAm.. ปริญญาG
ฮ่าEm.. ฮาG.. ฮ้า..Am
ฟังแม่ตะบ่าวAmบอกให้เจ้ายึดถือG
อย่าให้เสียชื่อEm
ที่เกิดเป็นคนด้ามขวาAmน
เรียนให้เก่งไม่ใช่เรียนให้นานG
อย่าทำตัวอันธพาลEm
เดินให้เด็กเรียกหลวงAm
หวงอีสาวAm เจ้าตัวนุ้ยG
ช่างพูดช่างคุยEm
ยอดดวงใจของพ่อAm
ไร้เดียงสา สาวบ้านนาบ้านนอกG
เข้าเมืองบางกอกEm
อีทันคนละหม้ายหนอAm
ขอเบี้ยเท่าใด Amกะส่งให้สูทั้งเพ G
สูอย่าเกเร Em
เที่ยวหกแม่หลอกพ่อAm
พ่อเฒ่าชะเร แม่แก่ชราG
กำลังวังชาEmกะถดถอยร่อยหรอAm
อย่าเที่ยวดึกAmๆ อย่าเที่ยวนั่งมึกเหล้าG
ยาเส้นยาขาวEmสาวสาวมาเที่ยวล่อAm
ลูกสาวแม่น่ากอด เจ้าจงเป็นยอดนารี G
เป็นกุลสตรี Emอย่าอ้อรี้ชีกอAm
จบจดหมาย ของแม่แค่นี้ G
ล่ะขอให้ลูกโชคดี Em
เป็นคนดีของแม่พ่อ Am
สั่งลูกเสร็จสรรพ ล่ะแม่กะจับดินสอG
ลงท้าย ปล.Em
ให้หลวงพ่อทวดคุ้มครอAmง
* ปริญญงAm.. ปริญญาG
ฮ่าEm.. ฮาG.. ฮ้า..Am
ปริญญงAm.. ปริญญาG
ฮ่าEm.. ฮาG.. ฮ้า..Am
* ปริญญงAm.. ปริญญาG
ฮ่าEm.. ฮาG.. ฮ้า..Am
ปริญญงAm.. ปริญญาG
ฮ่าEm.. ไอ้G.. นุ้ย..Am
Am|C|EmG|Am
Am|C|EmG|Am
