เถียงนาน้อย คอยนาง

||| ( 2 Times ) แม่ดอกสะเลเต เจ้าลืมแล้วบ่ความหลัง สองเฮายัง เคยหล่อยหยองกันอยู่ใต้ฮ่มม่วง บัดนี้บ่มีกแล้ว แก้วตาคำแพง คนดีของอ้าย เจ้าไปลี้อยู่ไส หรือถิ่มอ้ายไปแล้วแม่นบ่ * เถียงนาฮ้าง ยังถ่าเจ้าอยู่ ขี่ความบักตู้ เจ้าลืมแล้วบ่ ฝนตกมา น้ำตาอ้ายไหล เจ้าจากไป บ่คืนย้อนกลับมา ยังบ่ทันได้บอกลาสั่งกล่าว นางกะฟ้าว หอบของออกจากบ้านหนีไป จากเดือนเลื่อนหาย จนว่ากลายเป็นปี จดหมอกจดหมาย กะหายเงียบไปจ้อย โอ้หนอผู้สาวสำน้อย ละเจ้าคือไปลอย ๆ ละเจ้าคือเฮ็ดให้คอย โอ้เจ้าผู้สาวดั้งแหมบ มาสางใจแคบใจน้อย เถียงนาฮ้าง ( ซ้ำ * ) ผู้สาวบ้านนา เจ้าลืมปลาร้าลืมแจ่ว เจ้าคงลืมเบิดแล้ว แม่นบ่แม่แก้วเนื้อทอง อยู่ในเมืองกรุง ไปมีอาเสี่ยคุ้มครอง ลืมสัญญาฮักที่ห้วยหนอง แล้วบ่แม่แก้วสาริกา โว โอ้ โอ้ยน้อ แม่แก้วสาริกา โอ้หนอ แม่ยอดชู้กัลยา ( ซ้ำ * ) ได้ข่าวว่าเจ้านั้นอุ้มลูกน้อยคืนบ้าน กลับมานอนซมซานอย่างทรมาน ถือกเขาตั๋วเขาต้ม แล้วถ่ายคลิปประจาน แล้วชีวิตกะลาย กายเป็นแม่งฮ้าง อ้ายเหลือโดน อยากสิกอดให้สุดแขน รับได้เบิดสุอย่าง สิให้เป็นผัวหรือเป็นแฟน ลูกน้อยอ้ายสิเลี้ยง สิเบิ่งสิแยงอย่างแมนๆ ชุบชีวิตเจ้าคืนใหม่ แล้วพาเจ้ามาควงแขน ( ซ้ำ * )