อีหล่า

กลับมาได้บ่หล่าคำแพง คึดฮอดนางแฮงหลาย อยู่.. กะซำคือตาย เช้าแลงบ่มีความหมาย มืนตากะคึดพ้อแต่ฮอยเก่า หลับตาลงกะคอยแต่ฝันหา มองเห็นแต่หม่องเฮาเคยผ่านมา ใจสิขาด คึดฮอดคัก พอตาย * ตั้งแต่มื้อที่อีหล่าไป นั่งกะไห้นอนกะไห้เจ้าฮู้บ่ อ้ายคนนี้เฮ็ดได้อย่างเดียว คือรอ ** บ่ได้ฝากดอกฟ้า บ่ได้วอนดอกฝน ฝากลมไปกะบ่ฮอด เจ้าดอก ความคึดฮอดของอ้าย มันฝากอีหยังไปบ่ได้ ถ่าแต่มื้อที่เจ้า คึดฮอดอ้ายแน สิกลับมานั่งกอดอ้ายอยู่ตะแคร่หม่องเก่า หม่องสองเฮา เคยอยู่นำกัน ไผน้อว่ายาม คึดฮอดคนฮัก ให้แหงนไปเบิ่งเทิงฟ้า อ้ายมองเห็น มีแต่ขี้ฟ้า บ่มีหน้า คนฮัก เลยจักเทื่อ ( ซ้ำ * , ** , ** ) คึดฮอดเจ้าแท้น้อ.. อีหล่า