F#mE|DA
F#mE|D|E
บ่ต้องห่วงF#mดอกว่า สิตายEรึยัง
กลับไปทำDหน้าที่เจ้าดีกAว่า
เลือกF#mเขาแล้ว กะบ่ต้องEหัวซา
คิดเสียว่าDเสียหมาไปโตหAนึ่ง
* อ้ายเคยดึงF#mรั้ง ไว้มื้อEนั้น
แต่ว่ามันDกะบ่มีค่า A
อ้ายต้องเจ็บF#m ต้องเสียงทั้งน้ำEตา
กับคำว่าDเฮาเลิกกันเถาะE
แต่วันนี้มF#mาถามอ้ายสำบายEดีบ่
อยากขอD.. เว้านำจักEคำ [(G] E)
** บ่ว่างA กำลังเจ็บE บ่ว่างF#m กำลังเศร้าD
บ่ว่างD กำลังเหงาE ย้อนเจ้าบ่แม่นF#mติ E
คนDที่ถึกถิ่มมาE คิดว่าC#mมันสิดีอยู่ติ F#m E
เก็บDเอาความหวังดี.. E(กลับคืนไปส[(F#m]า) E)
บ่ต้องห่วงF#mดอกว่า อ้ายสิเจ็บEหลาย
ดีสำได๋ยัDงหายใจสุมื้อAนี้
ขอบF#mคุณหลาย ในความEหวังดี
ถ้าจะให้ดี Dอย่ากลับคืนมาอีกเด้อE
F#mE|DA|F#mE|DE
F#mE|DA|F#mE|GE
( ซ้ำ * , ** , ** )
F#mE|D|E|A
