
คืออัปสราหลงฟ้า กายตาพญาเผิ่น เข้าใจว่าโลกเป็นเดิ่น หย่างเซิ่นจนหลงส่าว ผลา.. ผู้ข้าดั่งดินถืกกลิ่นดาว จนว่าลืมคราว.. เจ้ามาจากแคว้นแดนใด หรือเหี่ยลงมาแต่ฟ้า ฟังลาวได้บ่หนา หรือต้องใช้ภาษาสวรรค์ คงมีอุบัติพิเศษ เป็นเหตุเฮ็ดให้พ้อกัน มาปรากฏกายต่อหน้าฉับพลัน งามจนบ่อยากหันตาหนี * คืออัปสราหลงฟ้า กายตาพญาเผิ่น เข้าใจว่าโลกเป็นเดิ่น หย่างเซิ่นจนหลงส่าว ผลาผู้ข้าดั่งดินถืกกลิ่นดาว จนว่าลืมคราวความหลังครั้งเก่า ชาติแต่กี้หล่ะแมนเอาหยังทานวัด จังงามจนย้อยหยาดๆ แสนอัศจรรย์ใจเจ้า ล่ะจักแมนบุญอันใด๋ จังได้ไกล้หรือไผจ่อง เจ้าจังล่องมาให้ยืนทาบเคียงเงา คือถืกมนต์ต้องให้หลงไหลมัวเมา ผิดบ่ถ้าฮักเจ้า.. หรือต้องเอาไปคืนฟ้าเพิ่น ( 4 Times ) * คืออัปสราหลงฟ้า กายตาพญาเผิ่น เข้าใจว่าโลกเป็นเดิ่น หย่างเซิ่นจนหลงส่าว ผลาผู้ข้าดั่งดินถืกกลิ่นดาว จนว่าลืมคราว ความหลังครั้งเก่า ชาติแต่กี้หล่ะแมนเอาหยังทานวัด จังงามจนย้อยหยาดๆ แสนอัศจรรย์ใจเจ้า ล่ะจักแมนบุญอันใด๋ จังได้ไกล้หรือไผจ่อง เจ้าจังล่องมา ให้ยืนทาบเคียงเงา คือถืกมนต์ต้องให้หลงไหลมัวเมา ผิดบ่ถ้าฮักเจ้า.. * คืออัปสราหลงฟ้า กายตาพญาเผิ่น เข้าใจว่าโลกเป็นเดิ่น หย่างเซิ่นจนหลงส่าว ผลาผู้ข้าดั่งดินถืกกลิ่นดาว จนว่าลืมคราวความหลังครั้งเก่า ชาติแต่กี้หล่ะแมนเอาหยังทานวัด จังงามจนย้อยหยาดๆ แสนอัศจรรย์ใจเจ้า ล่ะจักแมนบุญอันใด๋ จังได้ไกล้หรือไผจ่อง เจ้าจังล่องมาให้ยืนทาบเคียงเงา คือถืกมนต์ต้องให้หลงไหลมัวเมา ผิดบ่ถ้าฮักเจ้า หรือต้องเอาไปคืนฟ้าเพิ่น