คืออัปสราหลงฟ้าD
กายตาพญาเผิ่นE
เข้าใจว่าโลกเป็นเดิ่นC#m
หย่างเซิ่นจนหลงส่าวF#m
ผลาE.. ผู้ข้าDดั่งดินถืกกลิ่นดาวE
จนว่าลืมคราC#mว..
เจ้ามาจากแคว้นแดนใด Bm
หรือเหี่ยลงC#mมาแต่ฟ้า F#m
ฟังลาวได้บ่หนา Bm
หรือต้องใช้ภC#mาษาสวรรค์ F#m
คงมีอุบัติพิเศษD
เป็นเหตุC#mเฮ็ดให้พ้อกันBm
มาปรากฏกายต่อหน้าฉับC#mพลัน
งามจนบ่อยากหันตาF#mหนี
* คืออัปสราหลงฟ้าD
กายตาพญาเผิ่นE
เข้าใจว่าโลกเป็นเดิ่นC#m
หย่างเซิ่นจนหลงส่าวF#m
ผลาผู้ข้าDดั่งดินถืกกลิ่นดาวE
จนว่าลืมคราC#mวความหลังครั้งเก่าF#m
ชาติEแต่กี้หล่DะแมนเอาหยังทานวัดE
จังงามจนย้อยหยาC#mดๆ
แสนอัศจรรย์ใจเจ้าF#m
ล่ะจักEแมนบุญอันใด๋ D
จังได้ไกล้หรือไผจ่อง E
เจ้าจังล่องมาC#mให้ยืนทาบเคียงเงาF#m
คือถืกEมนต์ต้องDให้หลงไหลมัวเมาE
ผิดบ่ถ้าฮักเจ้าC#m..
หรือEต้องเอาไปคืนAฟ้าเพิ่น E
F#m|BmC#m
( 4 Times )G
D|D|C#m|C#m
D|D|E|E
* คืออัปสราหลงฟ้าD
กายตาพญาเผิ่นE
เข้าใจว่าโลกเป็นเดิ่นC#m
หย่างเซิ่นจนหลงส่าวF#m
ผลาผู้ข้าDดั่งดินถืกกลิ่นดาวE
จนว่าลืมคราC#mว
ความหลังครั้งเก่าF#m
ชาติEแต่กี้หล่DะแมนเอาหยังทานวัดE
จังงามจนย้อยหยาC#mดๆ
แสนอัศจรรย์ใจเจ้าF#m
ล่ะจักEแมนบุญอันใด๋ D
จังได้ไกล้หรือไผจ่อง E
เจ้าจังล่องมาC#m
ให้ยืนทาบเคียงเงาF#m
คือถืกEมนต์ต้องDให้หลงไหลมัวเมาE
ผิดบ่ถ้าฮักเจ้าC#m..
* คืออัปสราEหลงฟ้า D
กายตาพญาเผิ่น E
เข้าใจว่าโลกเป็นเดิ่นC#m
หย่างเซิ่นจนหลงส่าว F#m
ผลาผู้ข้าDดั่งดินถืกกลิ่นดาวE
จนว่าลืมคราC#mวความหลังครั้งเก่าF#m
ชาติแต่กี้หDล่ะแมนเอาหยังทานวัดE
จังงามจนย้อยหยาC#mดๆ
แสนอัศจรรย์ใจเจ้าF#m
ล่ะจักEแมนบุญอันใด๋ D
จังได้ไกล้หรือไผจ่องE
เจ้าจังล่องมาC#mให้ยืนทาบเคียงเงาF#m
คือถืกEมนต์ต้องDให้หลงไหลมัวเมาE
ผิดบ่ถ้าฮักเจ้าC#m
หรือEต้องเอาไปคืนAฟ้าเพิ่น
D|E|C#m|F#mE
D|E|C#m|F#mE
D|E|C#m|F#mE
D|E|G|E|A
