F#m|A|D|C#
สิขF#mอไขบทชี้
เรื่องลีลาวดีนAางน้องศรีสง่า
ผู้บูDชาฮักมั่น เนื้อแท้กว่าสิ่งC#ดั๋ย
คราF#mวเมื่อได้ลูกจ้าง นามชื่อเรวัตตะA
ตอนมาเป็นคนสวน อยู่สาวัตถีพี้ Dโอ้ย.. C#
จังF#mได้มีใจมั่นสัญญากันครั้งหนึ่งA
มอบความรักลึกซึ่ง
เอาไว้แมนต่อDกัน.. C#
แต่F#mกำแพงกีดกั้นแม่นางบ่เห็นดี A
ด่าเสียดสีเรวัต ว่าจัณฑาลDไท้ โอ้ย..C#
ควาF#mมเสียใจในคราวนั้น
แสนกระสันกั้นสวาทA
อำนาจความรักนี้
เหนือแท้กว่าสิ่งDดั๋ย โอ้ย.C#.
ชาติF#mนี้ขั้นบ่ได้ ย่านอกหมุ่นพังเพ A
เรวัตตะคนเดียว ผู้ชายในโลกD
จังได้ตรมใจโศก ตายไปเกิดใหม่C#
จำความหลังเก่าได้ นางไท้แอ่ววอน
F#m|A|D|C#|AB/Eb
ย้อนBmอดีตชาติพ้น มาเหล่าให้คนฟังD
ยังติดใจเรวัต ผู้เป็นแฟนเค้าG
อยากสิไปหาเจ้า ถามดูลองเบิ่งF#
ละเทิ่งอยากพ้อโอ่ยพบหน้า อยู่ใสน้อพี่เอ้ย
Bm|D|G|F#
เอ่ยBmปากถามไปเรื่อย
ไผฮู้แหน่เรวัตตตะD
เดี๋ยวนี้เลาเป็นพระอยู่อารามกว้าGง
ออกติดตามไปจนพ้อ พนมมือก้มกราF#บ
บอกว่าหลวงพี่ขา บอกว่าหลวงพี่ค่า
จำได้บ่น้อ..
Bm|D|G|F#
ชาติBmก่อนน้อ ฉันชื่อว่าลาวดี D
หลวงพี่คือเรวัต แน่นอนจริงนั้นG
ความสัมพันธ์บ่ทันสิ้น กินใจบ่ลืมF#ง่าย
ตายBmจนเกิดชาตินี้ มีเจ้าผู้เดียGว
G|F#
ฟังBmสำนวนเว้าเกี้ยว เรื่องเก่าชวนสดับD
เรวัตทั้งยอมรับ แมนลาวดีแท้ G
กระแสสำนวนเว้า ขันเอาอ้อนออดF#
ให้พี่ถอดผ้าเปลื้อง เหลืองนั้นไปแต่งงาน
Bm|D|G|F#|G#
เรวัFmตฟังใจสะท้านคือสิบ่หวังดี G#
ว่าโอ่เด้สีกา ซ่างจาแนวนั้นC#
จึงได้หันหลังให้ ตัดใจบ่ายเบี่ยCง
หูได้ยินแต่เสียงลาวดีฮ้องไห้ Fm
ขอร้องG#.. แมนแอ่วC#วอน C
Fm|G#|C#|C
( 2 Times )Fm
