//
สิขอไขบทชี้ เรื่องลีลาวดีนางน้องศรีสง่า ผู้บูชาฮักมั่น เนื้อแท้กว่าสิ่งดั๋ย คราวเมื่อได้ลูกจ้าง นามชื่อเรวัตตะ ตอนมาเป็นคนสวน อยู่สาวัตถีพี้ โอ้ย.. จังได้มีใจมั่นสัญญากันครั้งหนึ่ง มอบความรักลึกซึ่ง เอาไว้แมนต่อกัน.. แต่กำแพงกีดกั้นแม่นางบ่เห็นดี ด่าเสียดสีเรวัต ว่าจัณฑาลไท้ โอ้ย.. ความเสียใจในคราวนั้น แสนกระสันกั้นสวาท อำนาจความรักนี้ เหนือแท้กว่าสิ่งดั๋ย โอ้ย.. ชาตินี้ขั้นบ่ได้ ย่านอกหมุ่นพังเพ เรวัตตะคนเดียว ผู้ชายในโลก จังได้ตรมใจโศก ตายไปเกิดใหม่ จำความหลังเก่าได้ นางไท้แอ่ววอน ย้อนอดีตชาติพ้น มาเหล่าให้คนฟัง ยังติดใจเรวัต ผู้เป็นแฟนเค้า อยากสิไปหาเจ้า ถามดูลองเบิ่ง ละเทิ่งอยากพ้อโอ่ยพบหน้า อยู่ใสน้อพี่เอ้ย เอ่ยปากถามไปเรื่อย ไผฮู้แหน่เรวัตตตะ เดี๋ยวนี้เลาเป็นพระอยู่อารามกว้าง ออกติดตามไปจนพ้อ พนมมือก้มกราบ บอกว่าหลวงพี่ขา บอกว่าหลวงพี่ค่า จำได้บ่น้อ.. ชาติก่อนน้อ ฉันชื่อว่าลาวดี หลวงพี่คือเรวัต แน่นอนจริงนั้น ความสัมพันธ์บ่ทันสิ้น กินใจบ่ลืมง่าย ตายจนเกิดชาตินี้ มีเจ้าผู้เดียว ฟังสำนวนเว้าเกี้ยว เรื่องเก่าชวนสดับ เรวัตทั้งยอมรับ แมนลาวดีแท้ กระแสสำนวนเว้า ขันเอาอ้อนออด ให้พี่ถอดผ้าเปลื้อง เหลืองนั้นไปแต่งงาน เรวัตฟังใจสะท้านคือสิบ่หวังดี ว่าโอ่เด้สีกา ซ่างจาแนวนั้น จึงได้หันหลังให้ ตัดใจบ่ายเบี่ยง หูได้ยินแต่เสียงลาวดีฮ้องไห้ ขอร้อง.. แมนแอ่ววอน ( 2 Times )
