ยังF#mทรมาน และDยังทุกข์ทน
ติดBmอยู่ในความสับสนC#mไม่มีทางไป
เมื่อF#mเวรและกรรม ที่เDคยได้ทำ
ยังBmตามมาหลอกมาหลอนC#mข้างในจิตใจ
ยังF#mเวียนและวน ในคDวามมืดมน
ดำBmดิ่งลงสู่หุบเหวC#mของความหลอกลวง
ปากF#mก็พูดไป แต่Dในหัวใจ
มันBmยังตะโกนร่ำร้องC#mฟ้องใจตัวเอง
ก็เF#mสียงหัวใจมัEนบอกซ้ำDๆ
ว่าความจริงเป็นสิ่งเดียวที่ไม่ตายF#m
จะหวาดระแวงEไปอีกเท่าไหร่D..
* จะหลบหนีมันไปยังF#mไง หนีมันไปจDนตาย
ความBmเป็นจริงในใจ
หนีC#mเท่าไหร่ก็ไม่พ้นF#m
ชีวิตDโดนลิขิตกันทุกBmคน
หนีC#mไม่พ้นโชคBmชะตา
เมื่อF#mยังหายใจ ก็Dต้องรับไป
ไม่ว่Bmาจะเจ็บแค่ไหนC#mต้องโดนอยู่ดี
ก็ชีF#mวิตคน ก็ทุDกๆ คน
มีถูBmกและผิดอยู่ในทุC#mกก้าวที่มี
ก็เF#mสียงหัวใจมัEนบอกซ้ำDๆ
ว่าความจริงเป็นสิ่งเดียวที่ไม่ตายF#m
จะหวาดระแวงEไปอีกเท่าไหร่D..
* จะหลบหนีมันไปยังF#mไง หนีมันไปจDนตาย
ความBmเป็นจริงในใจ
หนีC#mเท่าไหร่ก็ไม่พ้นF#m
ชีวิตDโดนลิขิตกันทุกBmคน
หนีC#mไม่พ้นโชคBmชะตา
F#m|A|E|D( 4 Times )
ความF#mทรมาน ที่ยัDงทุกข์ทน
ติดBmอยู่ในความสับสนC#mไม่มีทางไป
ก็เF#mวรและกรรม ที่เDคยได้ทำ
ยังBmตามมาหลอกหลอนC#m
* หนีมันให้ตายF#mยังไง หนีมันไปจDนตาย
ความBmเป็นจริงในใจ
หนีC#mเท่าไหร่ก็ไม่พ้นF#m
ชีวิตDโดนลิขิตให้มืดBmมน
สุดท้ายC#m.. ก็ได้แBmต่
* หลอกF#mตัวเอง หนีไปจนDวันตาย
ความBmเป็นจริงในใจ
หนีC#mเท่าไหร่ก็ไม่พ้นF#m
ชีวิตDโดนลิขิตกันทุกBmคน
หนีC#mไม่พ้นโชคBmชะตา
ความF#mทรมาน ที่ยัEงทุกข์ทนD..
มันต้องเจอมันต้องโดนอยู่แล้ว
ควาF#mมจริงของใจ จะEหนียังไง.D.
สุดท้ายคือโชคF#mชะตา
