//
สองขาเรายังก้าวเดินไป สองมือหนึ่งใจกับทางที่ต้องการ เส้นทางของเรา อยู่ที่ตรงนั้น ก้าวไปต่อไปแม้ไกลสักเพียงไหน มีคนบอกว่าเรานั้นมันบ้า เขาตีราคาว่าเราฝันไม่มี แค่เพียงได้เดิน ฉันก็สุขดี เพราะเส้นทางนี้เป็นทางที่เรานั้นเลือกเอง * ฉันรู้หัวใจฉันเองต้องการเป็นแบบไหน ยอมรับความจริงที่เป็นในสิ่งที่ฝัน คนเราต่างมีทางเลือกเดิน ที่ไม่เหมือนกัน ชีวิตที่ฉันเหลืออยู่ ใจที่ฉันมี ขอใช้เวลาชีวิต ไปในทางที่ฉันเลือกแล้วสบายใจ เมื่อเราเริ่มเดิน ก็เริ่มมีความหวัง เป็นทางที่เราเลือกเดิน และจะไม่เสียใจในภายหลัง เชื่อกันเดินทีละก้าว ด้วยความศรัธทาเหมือนกับพระถัง ชมพูทวีปต้องไปให้ได้ ถ้าเป็นจุดหมายปลายทางแห่งฝัน แต่เรายังเลือกทางเรา แม้ว่าเส้นทางมีนับอนันต์ ผ่านทางที่ร้อนที่หนาว ผ่านๆ เรื่องราว ผ่านความกดดัน ทางชันดุจภูผาเขา นั้นแหละที่เราจะไปพิชิตมัน ปักธงบนยอดภูเขา หนึ่งใจสองเท้าจะก้าวไปด้วยกัน หากว่าเราเพียรทำกิจที่รักย่อมเกิดมรรคผล ไม่เคยจะคิดจะพัก แม้ต้องพ่ายแพ้ไปซักกี่หน แม้มีลมปากมาซัด ไม่รู้สินะ กี่ทับกี่ถม กูเลือกเดินแล้วก็ต้องเดิน แล้วไปให้สุดแล้วกันครับผม และทรัพย์ที่สะสมมีเพียงความรู้ประดับปัญญา แม้ข้าวจะสวยจะงามยังมีต้นทุนเป็นท้องนา ฝูงหงส์อาจจะโดดเด่น แต่ว่าเด่นกว่าอาจเป็นอีกา ทางเดินแม้ไกลเท่าไหร่ มันก็เลือกได้ถ้าใจศรัธทา Let's go ( ซ้ำ * )
