//
| || ( 2 Times ) รักกัน มานานหวานชื่น ยังหยัดยืนยิ้มแย้มอยู่ด้วยกัน ยังผูกใจรักมั่นไม่เปลี่ยนผัน มีหมื่นพันคำหวานประโลมใจ ในยามนอนนางเป็นหมอนหนุนแอบอิง อบอุ่นจริงอ้อมอกที่อาทร ยอมอดโอยยามอ่อนแอแท้มีเธออ้อน แม่อิงอรอ่อนหวานอิ่มเอมใจ เพราะว่านี่คือชีวิตจริง มันไม่ใช่ทุ่งลาเวนเดอร์ ไม่มีเธอให้จูงมือในทุ่งดอกไม้ ไม่มีโลกสวย เจ้าหญิงเจ้าชาย ไม่มีแบบนั้นมีแต่โลกของชาย คนนี้ที่จน ๆ ( 4 Times ) เพราะบ้านฉันก็ต้องผ่อน กับรถอีกคันที่ต้องไปส่งเต้น ค่าไฟค่าอินเตอร์เน็ต ต้องจ่ายทุกเดือนไม่เคยจะว่างเว้น เคยมีเธอยืนอยู่ข้างกาย สัญญาว่าจะรักจนตาย วันนี้เธอมาเปลี่ยนไป เพราะว่าทันดรทำให้เธออาย ไม่มีอีกแล้วความรักกลายเป็นผุยผง คงจะมอดดับลง หยุดเปลวไฟที่ไร้ฟืน ไม่มีอีกแล้ว คนเคยนอนเคียงในยามตื่น ระทมและกล้ำกลืน ไม่มีเธออีกแล้ว เหมือนวันก่อน เพราะว่านี่คือชีวิตจริง มันไม่ใช่ทุ่งลาเวนเดอร์ ไม่มีเธอให้จูงมือในทุ่งดอกไม้ ไม่มีโลกสวย เจ้าหญิงเจ้าชาย ไม่มีแบบนั้นมีแต่โลกของชาย คนนี้ที่จน ๆ จะจับมือเธอแล้วหมุนสามรอบ เธอนั้นคงจะชอบทุ่งลาเวนเดอร์ สายลมพัดหญ้าจนดอกหญ้าปลิวไหว ไปบนเนินเขาใหญ่หลายล้านเอเคอร์ ฉันปูเสื่อแล้วหยิบตะกร้า เอาอาหารออกมาแล้วก็เตรียมดินเนอร์ แต่คงจะเป็น เป็นไปไม่ได้ เพราะว่าผลสุดท้ายฉันได้แต่เพ้อเจ้อ เพราะว่านี่คือชีวิตจริง มันไม่ใช่ทุ่งลาเวนเดอร์ ไม่มีเธอให้จูงมือในทุ่งดอกไม้ ไม่มีโลกสวย เจ้าหญิงเจ้าชาย ไม่มีแบบนั้นมีแต่โลกของชาย คนนี้ที่จน ๆ เพราะว่านี่คือชีวิตจริง มันไม่ใช่ทุ่งลาเวนเดอร์ ไม่มีเธอให้จูงมือในทุ่งดอกไม้ ไม่มีโลกสวย เจ้าหญิงเจ้าชาย ไม่มีแบบนั้นมีแต่โลกของชาย คนนี้ที่จน ๆ ( 4 Times )
