ฉันDเคยคิดว่าความรัก
นั้นมันคงง่ายดาย
ฉันA/C#เคยคิดว่าผู้คน
หมื่นล้านคนและมากมาย
นั้นBmคงจะมีสักคน
ที่จAะเข้ามาโอบกอดฉันG
ครอบครองความรักฉันไว้
แต่Dเหมือนทุกคนที่เข้ามา
แค่เพียงผ่านมาแล้วก็ไป
ทุกA/C#วันทุกปีที่พ้นมา
ทุกเดือนกุมภาที่หมุนไป
ก็ไBmม่มีเลยสักคน
ที่จAะเข้ามาโอบกอดฉันG.. Bm
แค่สักครั้งAจะเป็นไปได้ไหม
คนGที่โทรมาถามว่าเหงาหรือเปล่า
คนAที่เราอยากได้ยินเสียงในทุกเช้า
แค่F#mคนๆ นึงที่เข้าใจฉันBmจริงๆ
ในแบบที่ตัวฉันเป็น
คนGที่ร้องเพลงโปรดนี้ไปด้วยกัน
คนAที่อยู่ด้วยกันแล้วดีกว่าในฝัน
เขาF#mไปอยู่ที่ไหนA
* พอเป็นเรื่องความDรัก
ทำไมนะ มันยากA/C#ทุกที
พอเป็นเรื่องความBmรัก
ทำไมฉันต้องช้ำAแบบนี้
เหมือนแพ้ทั้Gงที่ไม่ได้แข่ง
ท้อF#mจนเริ่มจะหมดBmแรง
เหมือนยิ่งEmวิ่งออกตามหาA
ก็ยิ่งไม่เจอD..
ฉันDยอมทุกอย่าง
ฉันยอมทุกทางแค่เพียง
ได้เจอคนนั้น ที่ฉันต้องการ
ไม่ว่าต้องแลกA/C#มาด้วยเงินทอง
หรือว่าข้าวของอะไรก็ตาม
เฝ้าขอดวงดาวBmทุกคืน in the city
แค่เพียงสักคนAให้มายืนอยู่ตรงนี้
แต่เหมือนทุกคำGภาวนาของฉันคนนี้
ไม่มีใครที่ได้ยิน
คนGที่โทรมาถามว่าเหงาหรือเปล่า
คนAที่เราอยากได้ยินเสียงในทุกเช้า
แค่F#mคนๆ นึงที่เข้าใจฉันBmจริงๆ
ในแบบที่ตัวฉันเป็น
คนGที่ร้องเพลงโปรดนี้ไปด้วยกัน
คนAที่อยู่ด้วยกันแล้วดีกว่าในฝัน
เขาF#mไปอยู่ที่ไหนA
* พอเป็นเรื่องความDรัก
ทำไมนะ มันยากA/C#ทุกที
พอเป็นเรื่องความBmรัก
ทำไมฉันต้องช้ำAแบบนี้
เหมือนแพ้ทั้Gงที่ไม่ได้แข่ง
ท้อF#mจนเริ่มจะหมดBmแรง
เหมือนยิ่งEmวิ่งออกตามหาA ก็พบว่า…
ทุกGๆ เรื่องที่ฉันเคยทำA
ทุกๆ วันที่ออกไปค้นF#mตามหาเธอ
มันBmช่างสูญเปล่า มันช่างสูญเปล่า
เพราGะว่าเธอไม่มีตัวตนA
ชาตินี้คงไม่มีเหตุผลF#m
ให้ฉันเฝ้าคอยBmเธอต่อไป
ควรEmต้องพอได้แล้ว
ฉันควรAต้องพอได้แล้ว..
* พอเป็นเรื่องความDรัก
ทำไมนะ มันยากA/C#ทุกที
พอเป็นเรื่องความBmรัก
ทำไมฉันต้องช้ำAแบบนี้
เหมือนแพ้ทั้Gงที่ไม่ได้แข่ง
ท้อF#mจนเริ่มจะหมดBmแรง
เหมือนยิ่งEmวิ่งออกตามหาA
ก็ยิ่งไม่เจอ..
อีกDกี่ฤดูร้อน ที่ฉัGนต้องช้ำใจ
อีกBmกี่ฤดูฝน ที่จAะไม่มีใคร
อีกDกี่ฤดูหนาว ที่ฉัGนต้องกอดตัวBmเอง
เอาไว้.A. ตรงนี้
