รักชั่วคราว

ฉันนั่งเดียวดาย ใต้แสงจันทร์ในราตรี นั่งโดยไม่มี ผู้ใดคู่กาย มองดูดวงดาวที่เคียงคู่ผา มองกลับมาฉันเหงาใจ คนที่เคยรัก และคนที่เคยกอด คนที่เคยปลอบในยามท้อใจ เป็นคนเดียวกันที่ทิ้งฉันไป สิ้นแล้วเยื่อใยไม่มีคำบอกลา ฝากดาวบนฟ้าที่ไกลเป็นล้านไมล์ สิ้นแสงของวันใหม่ มันยังกลับมาเช่นวันก่อน ใจเธอดุจเมฆฝนบางเบา ไม่แน่นอน ลมพัดอ่อนอีกไม่นานก็หายไป * เธอไปกับเขา เพียงชั่วคราวหรือว่าค้างคืน เธอไปกับคนอื่น ที่เขาไม่ได้เป็นแฟนของเธอ คงมีอะไรกันแล้วไม่ว่าค้างคืน หรือเพียงชั่วคราว ใช่หรือเปล่า เธอกับเขาทำอะไรกัน ให้ความผิดหวังเป็นดั่งความมืดหม่น ให้ความสุขล้นเป็นดั่งแสงจันทร์ ให้ความเจ็บช้ำฝากไปที่ดาวนั้น ให้เธอฉันโคจรอยู่ห่างกัน ใช่เธอปลิวไหวดั่งสายลมที่เลื่อนลอย ฝากใจดวงน้อยของฉันล่องลอยไป ราตรีที่เปลี่ยวเหงาอีกไม่นาน ก็ต้องผ่านไป แสงวันใหม่ส่องนำใจให้ลืมเธอ ( ซ้ำ * ) ในระบบสุริยะมีแสงอาทิตย์และดวงจันทร์ ถ้าเธอเป็นกลางคืนฉันขอตรงข้ามเป็นกลางวัน ถ้าเธอเป็นกรกตฉันขอเป็นราศีกันต์ ถ้าเธอเป็นฮาโลวีนฉันเป็น 14 กุมภาพันธ์ หมู่ดาวมีนับอนันต์มีมากมายและน้อยใหญ่ มิอาจอยู่ในกำมือเพราะฉันไม่ใช่เป็นดาวลูกไก่ มณฑการที่จัดแสง เพื่อให้เห็นค่าของวันใหม่ แสงแรกของรุ่งอรุณมันจึงอบอุ่นอยู่ร่ำไป ร่ำไป.. ( ซ้ำ * , * )