F|Dm|A#|C
A#F|DmAm|A#|C
คำกFะเลิก สองคำกDmะลา เว้าA#ใส่หน้า ตอนหมู่หCลายๆ
จังแม่นFบ่คึด ว่ากันDmสิอาย เจ้าคือA#ใจร้าย แท้เด้คCนงาม
อ้ายFกะว่า แม่นเฮ็ดAmตัวดี เจ็บDmกี่ที ก็ยังเAmฮดนำ
แต่เจ้าA#กะพยายามC ให้อ้ายพ้นFทาง
* ถืกเจ้าซังA#.. ปานแมงบ้งกือF เฮ็ดบ่คือA#.. แท้น้อน้องนางF
เบิดฮักแล้วDm ฮู้อยู่ว่าซังAm จั๊กเป็นหยังGm จังทนอยู่ หม่องCเก่า
** กะย้อนมันฮักA#.. มันฮักCแต่เจ้า ฮู้บ่ F Dm
ไผมาเว่าต่อA#.. กะบ่คึCดมังคือเFจ้า
เจ็บก็ยังสิฮักDm อกหักกะยังสิทนF เป็นคน.. ผู้เก่Amา
ตายแล้วA#เกิดใหม่กี่คราวC สิยังฮักเจ้าผู้เดีFยว C
*** คำกFะปล่อย สองคำกDmะป๋า เว้าA#ป่านว่า อ้ายเป็นร้านCปะยาง
มีผู้Fใหม่อยากให้พ้Dmนทาง อยากควงA#แขนย่างกับเขาCเพียวเพียว
เกิบFคู่เก่าฮ้างแล้วAmเบิดค่า ได้ใDmหม่มาโยนเข้าป่Cาลูกเดียว
คือน้ำถืA#กปั้นข้าวเหนียวC ยามคนฮักFจาง..
FDm|A#F|FDm|A#C
A#F|DmAm|A#|C
( ซ้ำ * , ** , *** )
คือน้ำถืA#กปั้นข้าวเหนียวC ยามคนฮักFจาง..
DmAmGm|F
