พ่อของเรา (แต่งโดยพล.อ.เปรม) - แฮมเมอร์

ยามร้อนแดดเผาเหงื่อไหลไคลย้อย จะคอยหนีไปไหนก็ไม่ได้ จำทนความร้อน ร้อนแรงร้อนใจ ตรากตรำร่ำไปทุกเมื่อเชื่อวัน ยามหนาวหนาวเหน็บเจ็บอก หนาวสั่นดั่งลูกนกเสียขวัญ หนาวฝนบนฟ้าลมพัดมาหนาวพลัน หนาวใจหนาวนั้นทุกข์ลำเค็ญ * แล้วจู่ๆ ก็มีใครคนหนึ่ง เข้าใจลึกซึ้งถึงความยากแสนเข็ญ ยื่นมือยื่นใจเข้ามาบำเพ็ญ ปัดเป่าความยากเย็นสิ้นไป ** ใครคนนั้นคือใครที่ไหนเล่า คือพ่อของเราเหนือหัวของคนไทย พ่อผู้เปี่ยมล้นด้วยน้ำใจ ขอเทิดทูนพ่อไว้จนวันตาย ( 2 Times ) ( ซ้ำ * ) ขอเทิดทูนพ่อไว้จนวันตาย ขอเทิดทูนพ่อไว้... ..จนวันตาย