A|D|Bm|E
การDจากลากันไป มันF#mจะเจ็บเท่าไร
ฉันBmเพิ่งได้เข้าใจ Eเมื่อวันAที่เราจากกัน
ที่เDดิมที่เคยคุ้น
กลับไม่สวยC#mเหมือนในวันนั้นF#m
วันBmที่มีแค่ฉันE ลำพังA
ถ้ารู้ว่Dาเธอจากไป
จะเจ็บปวดC#mใจขนาดนี้
จะBmไม่มีวันยอมปล่อยเธอEไป
* จากกันAจึงได้เข้าใจ ว่าC#mไม่มีเธอไม่ได้
คิดF#ถึงสุดหัวใจ รู้แEmล้วว่าเธอA
นั้นมีความหมายDมากมายเท่าไร
เมื่อขาดเธอไป C#mดั่งโลกทั้งใบ
มันแทบสลายBm..
กว่าจะรู้ว่ารักEเท่าไรก็สายเกินไป..
A|D|E
ถึงDคราวเคราะห์ บาปซ้ำ หรือกรรมเก่า
เพราC#mะตัวเราที่ทำใช่กรรมไหน
ถึงBmคร่ำครวญหวนไห้ก็สายไป
ต้องEปวดใจยามจากพรากรัก
เออA เอ้อ เออ เออ..
เออC#m เอ้อ เออ เออ..
เออD เอ้อ เออ เออ เอ่ยF#..
* จากกันBจึงได้เข้าใจ ว่าD#mไม่มีเธอไม่ได้
คิดG#mถึงสุดหัวใจ รู้แF#mล้วว่าเธอB
นั้นมีความหมายEมากมายเท่าไร
เมื่อขาดเธอไป D#mดั่งโลกทั้งใบ
มันแทบสลายC#m..
กว่าจะรู้ว่ารักF#เท่าไรก็สายเกินไป
ถึงBคราวเคราะห์ บาปซ้ำ หรือกรรมเก่า
หรือD#mตัวเราที่ทำใช่กรรมไหน
ถึงC#mคร่ำครวญหวนไห้ก็สายไป
ต้องF#ปวดใจยามจากพรากรัก
เออE เอ้อ เออ เออ..
เออD#m เอ้อ เออ เออ..
เออC#m เอ้อ เออ เออ.. F#
* จากกันBจึงได้เข้าใจ ว่าD#mไม่มีเธอไม่ได้
คิดG#mถึงสุดหัวใจ รู้แF#mล้วว่าเธอB
นั้นมีความหมายEมากมายเท่าไร
เมื่อขาดเธอไป D#mดั่งโลกทั้งใบ
มันแทบสลายC#m..
กว่าจะรู้ว่ารักF#เท่าไรก็สายเกินไป B
