D|C#mF#m|Bm|E
การDจากลากันไป
มันC#mจะเจ็บเท่าไร
ฉันBmเพิ่งได้เข้าใจ E
เมื่อวันAที่เราจากกัน
ที่เDดิมที่เคยคุ้น
กลับไม่สวยC#mเหมือนในวันนั้นF#m
วันBmที่มีแค่ฉันE ลำพังA
ถ้ารู้ว่Dาเธอจากไป
จะเจ็บปวดC#mใจขนาดนี้
จะBmไม่มีวันยอมปล่อยเธอไป E
* จากกันAจึงได้เข้าใจ..
ว่าC#mไม่มีเธอไม่ได้
คิดF#mถึงสุดหัวใจ รู้แEmล้วว่าเธอA
นั้นมีความหมายDมากมายเท่าไร
เมื่อขาดเธอไป C#mดั่งโลกทั้งใบ F#m
มันแทบสลายBm
กว่าจะรู้ว่ารักEเท่าไรก็สายเกินไป
ถึงAคราวเคราะห์บาปซ้ำC#mหรือกรรมเก่า
หรือF#mตัวเราที่ทำEmใช่กรรมAไหน
ถึงDคร่ำครวญหวนไห้ก็C#mสายไป
ต้องBmปวดใจ ยามจากEพรากรัก
เออD เอ้อ เออ เอย..
เออC#m เอ้อ เออ เอย..
วันBmนั้นฉันไม่ควรปล่อยเธอไป E
* จากกันAจึงได้เข้าใจ..
ว่าC#mไม่มีเธอไม่ได้
คิดF#mถึงสุดหัวใจ รู้แEmล้วว่าเธอA
นั้นมีความหมายDมากมายเท่าไร
เมื่อขาดเธอไป C#mดั่งโลกทั้งใบ F#m
มันแทบสลายBm
กว่าจะรู้ว่ารักEเท่าไรก็สายเกินไป โฮ้..โว้..
D|C#mF#m|Bm|E
* จากกันAจึงได้เข้าใจ..
ว่าC#mไม่มีเธอไม่ได้
คิดF#mถึงสุดหัวใจ รู้แEmล้วว่าเธอA
นั้นมีความหมายDมากมายเท่าไร
เมื่อขาดเธอไป C#mดั่งโลกทั้งใบ F#m
มันแทบสลายBm
กว่าจะรู้ว่ารักDเท่าไรก็สายEเกินไป.A.
