E|A|E|A
F#mG#m|A|C#m|B|B
มันEดีส่ำได๋กัน ที่เAฮาได้ฮ่วมทาง
มาC#mฮอดมื้อนี้ BกะดนAนาน
คงEเป็นย่อนอ้ายเอง คือAสิบ่ดีพอ
เฮ็ดC#mที่เจ้าขอBบ่ได้เAลย
* หากเจ้าสิไปกF#mะเข้าใจ
หากG#mโตพ้อไผดีกว่าโตอ้Aาย
คงบ่ต้องถ่าAm.. น้อ
** เฮ็ดEถืกแล้วB.. ที่เCจ้าเลือกเพิ่นC#m
แล้วถิ่มอ้ายไว้ตBmรงกลางEทาง
เมื่อAโตเจ้า พ้อคG#mน ที่ดี.. C#m
ที่เจ้าF#mคึดไว้ใF#นหัวใจ Bm
ปล่อยมืออ้ายEถืกแล้วB
ให้ใCจของอ้ายC#mปวดร้าวBปานได๋ F#
ยอมฝืนใจใAห้เจ้า ย่างจากG#mอ้ายไป C#m
เพราะฮู้ว่F#mาเจ้า มีF#คนที่Bพาไปฮอดปลายทาง
E|Am|E|Am
ความEจริงที่ย่านหลาย ย่านAการบ่มีเจ้า
ย่านC#mฮอดมื้อนี้ BมาดนAนาน
คำEที่ว่าฮักกัน มันAคงบ่เพียงพอ
สิดึC#mงเจ้าไว้ Bบ่ได้เAลย
( ซ้ำ * , ** )
A|E|F#mG#m|A|C|B|B
( ซ้ำ ** )
E|Am( 4 Times )E
