ถิ่มอ้ายวาเลนไทน์เดย์ เต๋า ภูศิลป์

ปิดไฟFกำลังเข้านอน

ในเมื่อตอนDmเที่ยงวันอย่างนี้

อ้ายคงA#บ่พ้อคนดี แม่นบ่น้องCหล่า

ดอกไม้ที่Fเตรียมให้เจ้า มันคือDmสิบ่มีค่า

เมื่อน้องหล่าA# เจ้าไปกับเค้าคนCอื่น

* อ้ายยืนDmต่อไปบ่ไหว

อ้ายคงต้องนอนAmเพื่อสิทำใจ

ให้มื้อนี่มัA#นฟ้าวผ่านไป จั๊กCเทื่อ

** วันแห่งความฮักA# แต่อ้ายต้องมาเจ็บหนักDm

อ้ายต้องกลายเป็นคนอกหักA#

เพราะน้องCถิ่มอ้ายไว้ให้เFดียวดาย

ดอกไม้ที่A#อ้ายนั้นมี C

เตรียมให้คนดี Amมันคงเหี่ยวตายDm

แฮงคิดแฮงใจหGmาย ก็ย้อนว่าอ้ายถืกถิ่มC..

ในมื้อแห่งความFฮัก C

ปิดประตูปิFดม่านให้มืดดำ

สิได้ทำDmให้อ้ายหลับลง

อ้ายสิได้ปA#ลง บ่ต้องไปอิจฉาใครC

( ซ้ำ * , ** )

( ซ้ำ * , ** )