ชีวิตง่ายๆ

เราไม่ต้องรีบเดินก็ได้ ชีวิตมันไม่ได้หนีไปไหน มันรอให้เราต้องสู้อยู่ทุกวัน เคยไหม วิ่งจนลืมหายใจ ไล่ตามอะไร ก็ไม่รู้รออยู่ปลายทาง ยิ่งพยายาม ยิ่งดูเลือนลาง เหมือนเรายิ่งโตมา เรายิ่งหลงทาง เคยไหม ยิ้มทั้งที่มันพัง ต้องเก็บทุกอย่างเอาไว้ข้างในคนเดียว โลกมันหมุนไป แต่ใจยังติดอยู่ในเกลียว หมุนอยู่ที่เดิม ไม่ยอมไปไหนสักที แต่พอหยุดวิ่งแล้วมองดูดีๆ สิ่งที่เรามีมันก็ไม่ได้แย่ * ชีวิตง่ายๆ ของเราก็มี ไม่ต้องรีบวันนี้ก็ยังทันอยู่ดี ไม่ต้องเก่งกว่าใคร ไม่ต้องอยากเหนือใคร แค่ไม่ทิ้งหัวใจของตัวเองก็พอ ชีวิตง่ายๆ มันไม่ได้ไกลเลย แค่เลิกเปรียบเทียบกับเขา แล้วอยู่กับตัวเอง สักวันเราจะยิ้มโดยไม่ต้องฝืนเลย แล้วจะเข้าใจเอง แค่นี้ก็พอแล้วจริงๆ กูเคยคิดว่า ต้องมีทุกอย่าง เงินทอง ชื่อเสียง หรือคนยอมรับ แต่สุดท้ายมันก็แค่ภาพลวงตา ที่หลอกให้เราวิ่งจนลืมตัวเอง บางคนอาจดูดี ในสายตาคนอื่น แต่ข้างในใครจะรู้ เขาอาจพังไม่ต่างกัน บางคนธรรมดา ทำไมเขายิ้มได้ทุกวัน เพราะเขาไม่ฝืน จะเป็นใครคนอื่น ชีวิตคนเรามันไม่มีสูตร ของคำว่าพอดี แต่มันอยู่ที่ใจเรานี้ เราจะเลือกยังไง * ชีวิตง่ายๆ ของเราก็มี ไม่ต้องรีบวันนี้ก็ยังทันอยู่ดี ไม่ต้องเก่งกว่าใคร ไม่ต้องอยากเหนือใคร แค่ไม่ทิ้งหัวใจของตัวเองก็พอ ชีวิตง่ายๆ มันไม่ได้ไกลเลย แค่เลิกเปรียบเทียบ แล้วอยู่กับตัวเอง สักวันเราจะยิ้มโดยไม่ต้องฝืนเลย แล้วจะเข้าใจเอง ว่าแค่นี้ก็พอแล้วจริงๆ ถ้าวันนี้ใจมันเหนื่อย มันล้าก็พักเสียก่อน ไม่ต้องฝืนยิ้ม ให้ใครมามอง ไม่มีใครรู้หรอก มึงกำลังแบกอะไร แค่มึงยังหายใจ อยู่วันนี้ ก็ถือว่ามึงก็โคตรเก่งแล้ว ชีวิตง่ายๆ มันไม่ต้องสุขสบาย แค่ไม่เกลียดตัวเอง ในวันที่พลาดล้มลง ไม่ต้องชนะคนทั้งโลก แค่ชนะใจตัวเอง ก็พอแล้ว ชีวิตง่ายๆ ของเราก็มี ไม่ต้องรีบวันนี้ก็ยังทันอยู่ดี ไม่ต้องเก่งกว่าใคร ไม่ต้องอยากเหนือใคร แค่ยังมีหัวใจ.. ที่ยังไม่ยอมตาย ชีวิตง่ายๆ มันเริ่มที่ใจของเรา เลิกวิ่งแข่งกับเขา แล้วเดินในทางของเรา สักวันเราจะรู้ โดยไม่ต้องมีใครมาบอก ว่าความสุขที่ตามหา.. มันอยู่กับเรามาตลอดเวลา..