จุดอ่อนของฉันอยู่ที่หัวใจ

ผมไม่ คิดอ้อน อ่อนแอ ไม่เคย คิดแคร์ คำคน ถึงจะอ่อนล้า ทำท่าจะล่ม จะไม่ให้ ใครข่ม แก้ไข คำวาอ่อนแอ เป็นแค่สำออย กูไม่เคยคิดคอย พึ่งใคร จุดอ่อนของฉัน อยู่ตรงที่หัวใจ ที่ทำเป็นแข็งแรง ที่ฉันแสดง ที่แท้แทบขาดใจ บางทีฉันต้องแสดงออกไปว่าตัวฉันเข้มแข็ง ทั้งที่จริง ๆ ลึก ๆ ข้างในอ่อนแอจนแทบไม่มีแรง คนอื่นมักเห็นว่าฉันร่าเริง หัวเราะกับเรื่องทั้งหมด เพราะว่าฉันมักจะควักเรื่องเศร้า เอามาเล่าให้มันเป็นเรื่องตลก เพราะฉันมีปากที่โคตรจะเก่ง เอาไว้ใช้เป็นเกราะกำบัง ฉันมักจะพูดกับคนรอบข้างว่าฉันมีพละกำลัง ฉันไม่เคยร้องขอความเห็นใจ แม้ความรู้สึกข้างในจะพัง ถึงไม่มีสิบหน้าสิบมือ แต่จุดอ่อนฉันอยู่ที่เดียวกับทศกัณฐ์ เพราะกูคือไมยราพ กูอมตะ ฆ่ากี่ครั้งไม่ตาย กูมีมนต์เพื่อไว้ใช้ เพื่อสะกดทัพ เป่าให้พวกมึงหลับ ก่อนกูจับนารายณ์ กูมีเครื่องสรรพยา กูมีอิทฤทธิ์ ศัตรูหรือว่ามิตร ตัวกูมีมากมาย ใจกูแข็งกว่าหินทุก ๆ ชนิด และนั่นคือสิ่งที่คนอื่นมักเข้าใจ แต่มันแค่บทละครบทหนึ่งที่เขาเขียนให้กูเป็น กูต้องเข้มแข็งไปตามบทบาท ทั้งที่บาดแผลกูเต็ม ไม่มีใครรู้ความรู้สึกข้างในได้ดีเท่ากับตัวกูเอง ภายใต้หน้ากากยักษ์ ถึงแม้สาหัส ห้ามให้ใครนอกจากกูเห็น อยากได้ทั้งความรัก อยากได้คนเข้าใจ ต้องซ่อนมันไว้ภายใน ไม่ใช่อะไร ที่แท้นั้นหัวใจ มันอ่อนแอ..