Em|Bm|Am|Em
CD|G
ผู้ลางคนG เกิดมาเพื่อเป็นเพื่อนกัน
ขีดมาอย่างนั้นEm ได้แต่เข้าใจ
น้ำแข็งก็เย็นทุกก้อนAm ไฟกะฮ้อนคักหลาย
และเธอบ่เคยมีใจ Dก็เป็นความจริงคือกัน
ซ่อนความลับG อุกอั่งคับห้องหัวใจ
ทนเป็นเพื่อนไป Emทั้งที่ใจแอบฝัน
คำว่าฮักAmจากหัวใจ จมน้ำตายทุกวัน
ก็น้ำDท่วมปากอย่างนั้น
เธอบ่เคยC ได้ฟังD เสียงGใจ D
* อ้ายมีคำEmที่บ่กล้าเว้าG อ้ายมีคำEmที่บ่กล้าปากG
ที่บ่เว้าCกะย่อนบ่อยากD เสียเธอGไป
ย่านว่าเพื่อนEmฮอดกะสิบ่เหลือ
ย่านว่าแฟนGฮอดกะสิบ่ได้ Em
ย่านเว้าAmไปแล้วเสียใจ ในคำตอบDที่เธอให้มGา D
สุดท้ายนี้ Gกะเป็นคือเก่าต่อไป
ดีกว่าหัวใจ Emอ้ายต้องพบเจอน้ำตา
สองเฮาเป็นแฟนบ่ได้ Amคงเป็นเพราะโชคชะตา
ที่ทำให้เฮาเกิดมาD มีวาสนาแค่เป็นเพื่อนGกัน D
EmG|EmG|CD|G
Em|GEm|Am|D
( ซ้ำ * , * )
ย้านว่าเพื่อนEmฮอดกะสิบ่เหลือ
ย่านว่าแฟนGฮอดกะสิบ่ได้ Em
ย้านเว้าAmไปแล้วเสียใจ ในคำตอบDที่เธอให้มGา
Em|GEm|Am|D|G
