คนโง่

คำว่าฮักที่ให้เจ้าไป มันบ่มีความหมาย กะถิ่มให้อ้ายตายสาหล่า สิเก็บมันไว้เฮ็ดหยัง คนซั่ว ๆ จั่งหมา คนบ่มีปัญญาจั่งอ้าย คำพ่อแม่ของเจ้า ที่เพิ่นเว้าน่ะถืกแล้ว ประสาซุมแนวทุกข์ยาก อยู่นำกะแสนเมื่อย คงมีแต่ความลำบาก แล้วไผล่ะอยากสิเจิดมาจม แต่คงสิบ่เป็นหยัง ถ้าหากเจ้าอยากหนีให้พ้น ถ้าเจ้าพ้อคนที่ดีกะไปสา.. ลืม ลืมอ้ายสาหล่า อยากให้เจ้าลืม แล้วถิ่มอ้ายไปสาหล่า อ้ายมันคนโง่ ๆ อ้ายมันคนบ่ดี เจ้าอย่าไปจำให้มันฮกสมอง ถึงว่าอ้ายยังฮัก ฮักเจ้าคือเก่า แค่ก้อนขี้ดิน มันกะบ่สมดาว มีแค่หัวใจ สิสู้อีหยังได้กับเขา คนที่เจ้านั้นฮักเบิดใจ ถิ่มอ้ายไปสาหล่า เดือนกะเดือนอีเกิ้งเทิงฟ้า บ่คู่ดิน ฝนตกรินย้อย ๆ บ่ไหลสู่คืนนภา วาสนากาก่ำ บ่สมส่ำได้คู่หงส์ คือสิเฮ็ดได้แค่ปลง.. น้ำตาไหลรินย้อยย้อนผลาเฮานี่ตี้ บ่ได้เป็นผู้มั่งมีคือจั่งเขาดอกคนนั้น นับถ่าแต่มื้อจม คั่นเจ้าสิหย่างไปนำกัน อ้ายกะเฮ็ดได้ส่ำนั้น.. โหว่.. คำพ่อแม่ของเจ้า ที่เพิ่นเว้าน่ะถืกแล้ว ประสาซุมแนวทุกข์ยาก อยู่นำกะแสนเมื่อย คงมีแต่ความลำบาก แล้วไผล่ะอยากสิเจิดมาจม แต่คงสิบ่เป็นหยัง ถ้าหากเจ้าอยากหนีให้พ้น ถ้าเจ้าพ้อคนที่ดีกะไปสา.. ลืม ลืมอ้ายสาหล่า อยากให้เจ้าลืม แล้วถิ่มอ้ายไปสาหล่า อ้ายมันคนโง่ ๆ อ้ายมันคนบ่ดี เจ้าอย่าไปจำให้มันฮกสมอง ถึงว่าอ้ายยังฮัก ฮักเจ้าคือเก่า แค่ก้อนขี้ดิน มันกะบ่สมดาว มีแค่หัวใจ สิสู้อีหยังได้กับเขา คนที่เจ้านั้นฮักเบิดใจ ถิ่มอ้ายไปสาหล่า เดือนกะเดือนอีเกิ้งเทิงฟ้า บ่คู่ดิน ฝนตกรินย้อย ๆ บ่ไหลสู่คืนนภา วาสนากาก่ำ บ่สมส่ำได้คู่หงส์ คือสิเฮ็ดได้แค่ปลง.. น้ำตาไหลรินย้อยย้อนผลาเฮานี่ตี้ บ่ได้เป็นผู้มั่งมีคือจั่งเขาดอกคนนั้น นับถ่าแต่มื้อจม คั่นเจ้าสิหย่างไปนำกัน อ้ายกะเฮ็ดได้ส่ำนั้น.. โหว่.. อ้ายกะเฮ็ดได้ส่ำนั้น.. โหว่ ถิ่มอ้ายให้ตายสาหล่า