คำสุดท้าย

คนบ่ฮักกันแล้วกะคงต้องไป แม่นผู้ใด๋กะคงต้องเฮ็ดจั่งซี่ เหมิดใจแล้วใจกะคงต้องหนี อ้าย.. พอเข้าใจ สิบ่โทษหยัง เจ้าดอกคำแพง ฮักหมั่นแก่นแต่มันกะกินบ่ได้ ที่ผ่านมา อ้ายกะฮู้อยู่แก่ใจ อ้าย.. บ่มีหยัง คงเฮ็ดได้แค่นั่งกอดกอดเข่า ตอกเหล้าขาวลงหน่ำ ๆ ทุกข์ยากก้ำ แห่งเจ็บซ้ำ น้อทางอ้าย เบิ่งแงงเจ้าของดี ๆ เด้อหล่า นี่คือคำสุดท้าย ฟังไว้.. เด้อคำแพง สิฮักแต่เจ้าเสมอ ถึงว่าเจ้าอยู่ไส จนฮอดมื้อสุดท้าย ถ้าอ้ายต้องตายอีหลี คิดฮอดเจ้าอยู่เด้อ คิดฮอดอยู่ตรงนี้ ทั้งที่ใจฮู้ดีว่าเจ้านั้นคงบ่กลับมา มันเป็นไปบ่ได้.. คำว่าฮักคำสุดท้าย น้องเข้าใจว่ามันเจ็บ น้องบ่ได้ตั้งใจเฮ็ด อยากให้อ้ายเจ็บป่านนี้ ได้แค่แนมเบิ่งหน้าเจ้า ซู้ผู้เก่ามีน้ำตา เซ็ดที่มันไหลออกสา ต่อจากนี้อย่าได้พ้อ.. พี่ซายเอ๋ย คงเฮ็ดได้แค่นั่งกอดกอดเข่า ตอกเหล้าขาวลงหน่ำ ๆ ทุกข์ยากก้ำ แห่งเจ็บซ้ำ น้อทางอ้าย เบิ่งแงงเจ้าของดี ๆ เด้อหล่า นี่คือคำสุดท้าย ฟังไว้.. เด้อคำแพง สิฮักแต่เจ้าเสมอ ถึงว่าเจ้าอยู่ไส จนฮอดมื้อสุดท้าย ถ้าอ้ายต้องตายอีหลี คิดฮอดเจ้าอยู่เด้อ คิดฮอดอยู่ตรงนี้ ทั้งที่ใจฮู้ดีว่าเจ้านั้นคงบ่กลับมา มันเป็นไปบ่ได้.. ||| ( 3 Times ) มันฮักเจ้าเด้อหล่า