คนที่ฆ่าฉัน

ดั่งมี.. ใบมีดทิ่มแทง ช้า ๆ มันแทงลงไป ไม่มี.. ไม่มีเรี่ยวแรง ไม่อาจแกล้งว่าไม่เป็นไร กูมักจะโดนตัดสินจากคนประเภทหนึ่ง ประเภทที่เหยียดให้คนอื่นดูต่ำ ขอเรียกว่าคนประเภทมึง ประเภทที่ดูถูกกูว่าโง่ คล้าย ๆ กับสัตว์ประเภทหนึ่ง งั้นกูยอมโง่เหมือนเดิมดีกว่า ดีกว่าฉลาดแล้วกลายเป็นคนประเภทมึง และทำไมต้องไปตัดสินคนอื่น โดยเอาตัวเองเป็นที่ตั้ง ถ้าเป็นคนดีจากการที่ชี้คนอื่น ว่าเลวก็อย่าไปเลยเหอะพี่ท่าน เพราะมึงก็ไม่ได้ต่างไปจากคนอื่น ไม่ว่าที่ยืนหรือที่นั่ง หรือมึงแค่ต้องการที่จะเอาชนะ เลยต้องใช้คำพูดแทนมีดสั้น อยู่ ๆ ก็มีแต่น้ำตา จิตก็เริ่มอ่อนล้ามลายหายไป ช่วยบอกกันทีได้ไหม ฉันทำสิ่งใด ถึงต้องมาเจ็บ.. ช้ำ อยู่ ๆ ก็มีแต่น้ำตา จิตก็เริ่มอ่อนล้ามลายหายไป ช่วยบอกกันทีได้ไหม ฉันทำสิ่งใด ถึงต้องมาเจ็บ.. ช้ำ เห็นกูร้องหน่อย ตัดสินกูว่า POP หรอ HIP HOP ตัวจริงต้อง RAP รัว พอกูเอื้อนลิเกบอกให้ไปไมค์ทองคำโน่น กูคงไม่ใช่ HIP HOP ชัวร์ แล้วมึงเอาอะไรเป็นเกณฑ์วัด สิ่งที่มึงบัญญัติ ทำไมกูต้องตาม มึงอย่าทำตัวเองเป็นไม้บรรทัด ไปวัดคนอื่นจากสิ่งที่ต้องการ ไม่มีเหตุผลที่กูต้องเป็นในสิ่งที่มึงต้องการให้เป็น ขึ้นชื่อว่าไฟยังไงก็ร้อนไม่เชื่อมึงลองมาทำให้เย็น ไม่อยากจะเสียเวลามาเถียงไม่อยากใช้เสียงโดยไม่จำเป็น อย่ามาตัดสินว่ากูกระจอกถ้ามึงยังบอกว่าไม่เคยเห็น ตักไรม์กูใส่เข้าไปในกะโหลกแล้วเอาหัวชะโงกออกไปฟัง มึงอย่าตัดสินคนอื่นจากภายนอกที่บอกนี่มึงเข้าใจยัง! กลับกลายเป็นเธอ ที่แทงฉัน ไม่ใช่ผู้คนอื่นหมื่นล้าน กลับกลายเป็นเธอ ที่ทำให้ใจเจ็บช้ำ.. คนที่ฆ่าฉัน สุดท้ายมันก็แค่เรื่องว่ามึงกับกูใครเหนือกว่า มึงดูถูกกู กูเลยดูถูกมึง แค่มึงกับกูที่เหลืออย่า หรืออาจจะเป็นเพราะกูแบกโลก ทั้งใบเอาไว้ให้เหนือบ่า ราวกับตัวกูที่ฆ่าตัวเอง จากกฎและเกณฑ์ที่คนอื่นสร้างไว้เพื่อล่า กูว่าการศึกษาไม่ได้ตีราคาให้ตัวคน เสื้อผ้า หน้าผม ไม่ใช่ตัวตัดสินว่าคนนี้รวยคนนั้นจน รอยสักบนผิวหนังไม่ได้คัดสรรว่าคนนี้ดีคนนั้นโจร ถึงจะอิสระทางความคิด แต่ก็ไม่มีสิทธิ์ตัดสินชีวิตคนทั้งคน ไอ้ SuS อยู่ ๆ ก็มีแต่น้ำตา จิตก็เริ่มอ่อนล้ามลายหายไป ช่วยบอกกันทีได้ไหม ฉันทำสิ่งใด ถึงต้องมาเจ็บ.. ช้ำ อยู่ ๆ ก็มีแต่น้ำตา จิตก็เริ่มอ่อนล้ามลายหายไป ช่วยบอกกันทีได้ไหม ฉันทำสิ่งใด ถึงต้องมาเจ็บ.. ช้ำ สุดท้ายมันก็เป็นแค่เรื่องว่ามึงกับกูใครเหนือกว่า มึงดูถูกกู กูเลยดูถูกมึง แค่มึงกับกูที่เหลืออย่า หรืออาจจะเป็นเพราะกูแบกโลก ทั้งใบเอาไว้ให้เหนือบ่า ราวกับตัวกูที่ฆ่าตัวเอง จากกฎและเกณฑ์ที่พวกมึงสร้างไว้เพื่อฆ่า มึงก็ไม่ได้ต่างไปจากคนอื่น ไม่ว่าที่ยืนหรือที่นั่ง หรือมึงแค่ต้องการที่จะเอาชนะ สมองมึงคิดได้แค่นั้น